Σχόλια για @dromos

Σχόλιο στο δεν έχει τίποτε να φανταστείς, μπροστά σου είναι από d dimitriou

d dimitriou — Fri, 05 Jun 2009 16:08:35 +0000

θέλω να ζήσω άλλο ένα δειλινό, άλλο ένα τέτοιο που δεν θα το ξέρω πώς θάναι
[Και, τα γνωστά βραδάκια είναι για την αφέλεια των δήμαρχων των εργολάβων των διευθυντών ινστιτούτων κλπ ]
λα λαλα λαλα λαλα λαλα λαλα λαλα λαλα λαλα λα
ΛΑ

Σχόλιο στο δεν έχει τίποτε να φανταστείς, μπροστά σου είναι από triant

triant — Fri, 29 May 2009 08:26:03 +0000

σαββατο 9μμ στον αρχαιλογικο χωρο της βραρωνας παρασταση της χορευτικης ομαδας του ινστιτουτου ΄΄ισιδωρα ντανκαν΄΄ συμμετοχη δημητρη βασιλακη στο σαξοφωνο πως το βλεπετε για να παμε.

Σχόλιο στο δεν έχει τίποτε να φανταστείς, μπροστά σου είναι από d dimitriou

d dimitriou — Thu, 09 Apr 2009 20:19:47 +0000

εννοώ αυτά που,
θέλω αυτά και δεν έχω τρόπο να παρασταθούν. Αυτά που μόλις που πιάνονται και συνήθως τα παριστάνουμε σαν ασήμαντα. Ξεχύνοντε άπειρα.

Σχόλιο στο δεν έχει τίποτε να φανταστείς, μπροστά σου είναι από parmenidis

parmenidis — Thu, 09 Apr 2009 07:43:03 +0000

“0 κόσμος ως βούηση και ως παράσταση”
Αρθουρ Σοπενάουερ (1819)

Σχόλιο στο προώθηση: “Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές” – Συλλογή υπογραφών από d dimitriou

d dimitriou — Sat, 14 Mar 2009 14:38:12 +0000

Θέμα: Thank You for your Support!
Ημερομηνία: Tue, 10 Mar 2009 03:50:49 -0400
Από: Ersi Sotiropoulou

Αγαπητοί φίλοι,

Δικαιωθήκαμε στην υπόθεση και το «Ζιγκ-ζαγκ στις νεραντζιές» επιστρέφει στις ελληνικές σχολικές βιβλιοθήκες. Θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε όλους για τη συμπαράστασή σας. Ήταν εξαιρετικό γεγονός ότι τόσοι πολλοί, από όλο τον κόσμο, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, και στάθηκαν στο πλευρό της Έρσης Σωτηροπούλου για την ελευθερία της τέχνης και εναντίον της λογοκρίσιας.

Φιλικά,

Κοινωνία των (δε)κάτων

http://dekata.wordpress.com

Σόλωνος 94
Αθήνα
Athens, Attica 10680

Our telephone:
2107649448

Σχόλιο στο νέα τέχνη.7&8 “στην τέχνη παριστάνονται οι εξυπηρετήσεις για αλληλεπιδράσεις “πρόσωπο με πρόσωπο” “ από νέα τέχνη μετά τα δίκτυα, κατάλογος κείμενων « @dromos

νέα τέχνη μετά τα δίκτυα, κατάλογος κείμενων « @dromos — Thu, 15 Jan 2009 20:33:12 +0000

[...] 7&8. “στην τέχνη παριστάνονται οι εξυπηρετήσεις για α… — 3 comments [...]

Σχόλιο στο - — χάος – - – — – - – — – νόημα — – - από d dimitriou

d dimitriou — Wed, 14 Jan 2009 17:10:19 +0000

γειά σου άλληλε:)

το νόημα που πιάνεται μόλις, ενώ πάει να διαφύγει:)
- κατεδαφίζει το φόβο
Στο νόημα που μόλις που πιάνεται, η ζωή ξανάρχεται στα ίσα, ίσος προς ίσο, χωρίς φόβο, να πεί τον ισχυρώτερο της Λόγο

ο φόβος δεν φτιάχτηκε για να φοβόμαστε, κατασκευάστηκε και αξιοποιήθηκε για να παράγει την υπακοή. Κατασκευή τρόπου ζωής είναι. Μόλις νιωσουμε το μόλις, το νέο, αυτό που είναι εκτός λογικού έλεγχου, να σταματάμε στο τοίχο των φόβων.

Σχόλιο στο - — χάος – - – — – - – — – νόημα — – - από άλληλος

άλληλος — Wed, 14 Jan 2009 16:16:54 +0000

Άλλο ένα καταπληκτικό post γεμάτο νόημα …
μόνο που -ως συνήθως- μάλλον μου διαφεύγει… :)

Σχόλιο στο μπρος στην άρνηση, οι παραμυθάδες προδίδουν τα συμφέροντα που κρύβουν από d dimitriou

d dimitriou — Wed, 07 Jan 2009 22:30:11 +0000

ευχαριστώ νοσφεράτε :-)

Σχόλιο στο μπρος στην άρνηση, οι παραμυθάδες προδίδουν τα συμφέροντα που κρύβουν από Νοσφεράτος

Νοσφεράτος — Wed, 07 Jan 2009 20:09:35 +0000

αξιοπροσεκτο κείμενο

Σχόλιο στο wiki blog mailinglist podcast vidcast .org .net .com .biz politics από ixis

ixis — Sun, 28 Dec 2008 12:18:21 +0000

Υπουργείο Εξωτερικών. Λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο επίδοξοι Πρέσβεις εκ Προσωπικοτήτων, Πρέσβεις επί τιμή, γηραλέοι συνταξιούχοι Πρέσβεις τους οποίους επαναδιορίζει στο ΥΠΕΞ η Ντόρα Μπακογιάννη, εν είδει χαρεμιού, σύμφωνα με διατάξεις που υπήρχαν στον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών και επαυξήθηκαν στο πολλαπλάσιο με το άσχετο νόμο 3712/2008. Στην ιστοσελίδα http://www.equal-rights-greece.com ετοιμάζεται η καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ταυτόχρονα σε Βρυξέλλες και Αθήνα, Λ. Βασιλίσσης Σοφίας) για μαζική παραβίαση εκ μέρους του Υπουργείου Εξωτερικών της κοινοτικής οδηγίας 2000/78/ΕΚ που απαγορεύει διακρίσεις λόγω ηλικίας κλπ στην απασχόληση και εργασία.

Σημειώνεται ότι το Υπουργείο Εξωτερικών, εν μέσω οικονομικής κρίσης, και ενώ κάνει μύριες όσες διακρίσεις στα όρια υποχρεωτικής εξόδου από την εργασία λόγω ορίου ηλικίας (για άλλους στο 60 έτος που τους έδιωξαν και αμέσως μετά κατάργησαν τη διάταξη, στους διπλωματικούς μέχρι το 65ο και σε άλλους στο 67ο), τώρα φέρνει από τα γηροκομεία υπέργηρους συνταξιούχους Πρέσβεις 80 χρονών, για να τους ταϊζει με χρυσά κουτάλια από τα λεφτά του ελληνικού λαού.

Στην προσφυγή, στην οποία επιτρέπεται και η τήρηση της εχεμύθειας ως προς το όνομα του καταγγέλλοντος, αφού θα κυνηγηθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το κράτος που παραβιάζει το κοινοτικό δίκαιο και πέσει «καμπάνα» και παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ενώ θα χάσουν τον ύπνο τους οι επαναδιοριζόμενοι μετά τη συνταξιοδότησή τους Πρέσβεις), έχουν δηλώσει συμμετοχή και υπάλληλοι τόσο του διπλωματικού κλάδου και λοιπών κλάδων του Υπουργείου Εξωτερικών και απλοί πολίτες που φυσικά και έχουν «έννομο συμφέρον» για να κάνουν την καταγγελία.

Για δηλώσεις συμμετοχής στην υπογραφή του εντύπου της καταγγελίας, δηλώστε στο

http://www.equal-rights-greece.com

Σχόλιο στο στη κόλαση αυτού του κιτς μόνο μπορώ να ζώ από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Tue, 02 Dec 2008 20:07:42 +0000

καλώς :-) δεν είχα φύγει
δημοσιεύω όταν έχω κάτι που να είναι προσωπικά ενδιαφέρον :-)

να τα πούμε απο κοντά ναί :)

Σχόλιο στο προώθηση: “Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές” – Συλλογή υπογραφών από Στεφανος

Στεφανος — Tue, 02 Dec 2008 09:27:35 +0000

Να επανέλθει και το βιβλίο , να εμπλουτίσουμε και τις σχολικές βιβλιοθήκες με οπτικοακουστικό υλικό με κορυφαίες πορνοταινίες που απελευθερώνουν τα περιοριστικά ήθη και έθιμα που εμποδίζουν την ελεύθερη διάπλαση του παιδικού χαρακτήρα..
Ναί στον Γκουσκούνη στα σχολεία.

Λυπάμαι που έχω ανθρώπους συμπολίτες που δεν μπορούν να διαχωρίσουν την ελευθερία της έκφρασης των ενηλίκων από το θόλο προστασίας ανήλικων ανθρώπων που οφείλει να έχει κάθε πολιτισμένη κοινωνία.

Σχόλιο στο στη κόλαση αυτού του κιτς μόνο μπορώ να ζώ από omadeon

omadeon — Thu, 27 Nov 2008 10:52:47 +0000

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ πάλι, στο μπλόγκιγκ Δήμο!

Long time no sea -hehe.

(το είδα το βίδεο, εύχομαι να τα πούμε από κοντά)

Σχόλιο στο προώθηση: “Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές” – Συλλογή υπογραφών από omadeon

omadeon — Wed, 04 Jun 2008 11:44:58 +0000

Υ.Γ. ΔΙΟΡΘΩΣΗ: “θεωρηθεί κατόπιν τούτου…”
:)

Σχόλιο στο προώθηση: “Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές” – Συλλογή υπογραφών από omadeon

omadeon — Wed, 04 Jun 2008 11:39:51 +0000

Καλημέρα Δήμο!

Σκεφτόμουν προ ολίγου.

Αν κάποιος, βλέποντας ένα Χ αποβλακωμένο πλήθος, μουρμουρίζει κάπως δυνατά “ρε τους μαλάκες”, δεν θα θεωρηθεί -φυσικά- καθόλου ρατσιστής.

Αν όμως δει αυτό εδώ…

θανάσης Says:
Δευτέρα, 5/05/08 at 12:05
Που να υπογράψω για να εξαφανιστεί απο τα σχολεία αυτό το κολοβιβλίο και όσα άλλα σαν αυτό υπάρχουν??
Άιντε γιατί το παραχέσατε με τις ελευθερίες του λόγου και τα συναφή…μαλάκες..!
Να διδάξουμε στα παιδιά μας όλες τις μαλακίες της κάθε πόρνης επειδή έτσι της γουστάρει…αι στο διάολο ρε…
έχουμε δει την εξέλιξη του κόσμου που δημιουργείται μ’αυτές τις αντιλήψεις σας….ρεμάλια, άχρηστα συνασπιστήρια….

Και αποφανθεί ότι αυτό εκφράζει κάποια ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ λαού (λέμε τώρα) π.χ. του Ελληνικού (λέμε τώρα) και έτσι… (αντί να πει “ρε τους μαλάκες”) αναφωνήσει ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ του “ποιούς μαλάκες” εννοεί, εν προκειμένω τους Ελληνες, θα θεωρεί κατόπιν τούτου Ανθέλλην Ρατσιστής, ή απλώς… ζοχαδιασμένος με τους προαναφερθέντες μαλάκες;

Κοντολογίς, αν οι πλειοψηφίες επιδίδονται σε οργιώδη φαινόμενα ΜΑΖΙΚΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ, τότε ΠΩΣ θα τις βρίσουμε;

Ο ΠΑΡΑΜΙΚΡΟΣ γεωγραφικός προσδιορισμός, βλάπτει άμεσα μετατρέποντας την δικαιολογημένη αγανάκτηση κατά της βλακείας σε “ρατσιστική” βρισιά!

Αν π.χ. δώ δύο Βαλκάνιους να τσακώνονται, π.χ. έναν Ελληναρομακεδόνα με έναν Φυρομακεδόνα, και διαπιστώσω ομοίους ή παρομοίους βαθμούς βλακείας, και πω “ρε κοίτα το μαλάκα τον Ελληναρομακεδόνα και το μαλάκα το Φυσομακεδόνα”… τότε θα γίνω ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ, δεν είναι έτσι;
Σε αντίθετη περίπτωση, οι δύο (μαλάκες) κατάφεραν να με λογοκρίνουν από το να αναφέρω τη συγκεκριμμένη έθνικ προέλευσή τους (αν μιλήσω “πολιτικά ορθώς”), απαλλάσσοντάς τους από τυχόν τύψεις για το ποιόν τους.

Καλά πάμε, παστρικά και Ελληνικά… :)

(Ουουουουψ! ΔΕΝ έπρεπε να πω “Ελληνικά”)!

Σχόλιο στο προώθηση: “Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές” – Συλλογή υπογραφών από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Wed, 14 May 2008 19:56:04 +0000

γειά σου ομαδεον και θανάση :-)

ο καθένας μας μιλά κατά πως εκτιμά οτι τον εξυπηρετεί ;-)
- κι όπως θέλει ο καθένας ακούει -
η πολιτική της ομότιμης συμμετοχής λειτουργεί και με το βιασμό της ;-)

Σχόλιο στο προώθηση: “Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές” – Συλλογή υπογραφών από omadeon

omadeon — Sat, 10 May 2008 21:38:56 +0000

Να πω ένα “ουστ” στον Αγανακτισμένο Πολίτη Θανάση, ή αυτό το “ουστ” θα αποτελέσει προσβολή της αξιοπρέπειας των… σκύλων, Δήμο; :)

(Καλησπέρα επ’ ευκαιρία… την άλλη μέρα χάθηκα λόγω πολλαπλών τηλεφωνημάτων μέσω Skype και συννώμη)

Και ΠΟΥ να δει ακόμη ο κυρ-Θανάσης την “εξέλιξη”,
σταγόνα σταγόνα το πετρέλαιο, κυλάει ακόμα…

Υπάρχει σοβαρή ελπίδα να… αραιώσει ΣΟΒΑΡΑ ο πλανήτης!

Σχόλιο στο προώθηση: “Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές” – Συλλογή υπογραφών από θανάσης

θανάσης — Mon, 05 May 2008 09:05:48 +0000

Που να υπογράψω για να εξαφανιστεί απο τα σχολεία αυτό το κολοβιβλίο και όσα άλλα σαν αυτό υπάρχουν??
Άιντε γιατί το παραχέσατε με τις ελευθερίες του λόγου και τα συναφή…μαλάκες..!
Να διδάξουμε στα παιδιά μας όλες τις μαλακίες της κάθε πόρνης επειδή έτσι της γουστάρει…αι στο διάολο ρε…
έχουμε δει την εξέλιξη του κόσμου που δημιουργείται μ’αυτές τις αντιλήψεις σας….ρεμάλια, άχρηστα συνασπιστήρια….

Σχόλιο στο προώθηση: “Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές” – Συλλογή υπογραφών από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Mon, 21 Apr 2008 21:56:28 +0000

:-) ευχαριστώ κι εγώ για την ενέργειά σας

Σχόλιο στο προώθηση: “Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές” – Συλλογή υπογραφών από dekata

dekata — Mon, 21 Apr 2008 19:41:12 +0000

Ευχαριστούμε!

Σχόλιο στο τη δικτυακή ποιητική την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Sun, 13 Apr 2008 11:31:24 +0000

γεια σου ροδιά :-)
ευχαριστώ

(για το url ναι, έχω προτιμήσει να το αφήνω έτσι όπως το δίνει το μηχάνημα. Αν θελει κάποιος να το κάνει λίνκ το “κρύβει” σαν λινκ σέ ένα κειμενο ή στοιχέιο .. οτιδήποτε.) Αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι, ναιί, είναι καλύτερη η μέθοδος που μου προτείνεις, γιατί έτσι μπορεί και να χρησιμοποιηθεί το url κατευθείαν και σαν λίνκ και σαν κείμενο (γιατί το url eίναι κείμενο ούτως η άλλως ) χωρίς να συμφέρει να κρύβεται κάτω απο κάτι άλλο.

Σχόλιο στο τη δικτυακή ποιητική την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές από Rodia

Rodia — Sat, 12 Apr 2008 20:00:54 +0000

Ωραιο post! :-)
Μονο που βγαζει αυτο το μακρυναρι URL και δεν γινεται ευκολα η συνδεση του σε αλλους τοπους.
Μπορεις, αν θελεις, να γραφεις τον τιτλο (ή μερος του, ωστε να καταλαβαινεις για τι προκειται) σε λατινικο αλφαβηττο και -αφου το ανεβασεις και αναγνωστει ο τιτλος απο το συστημα- το ξανακαλεις και του γραφεις τον ελληνικο τιτλο. Αυτη ειναι μια αδυναμια του wordpress και μεχρι να μαθει να κωδικοποιει διαφορετικα τους συνδεσμους του, τι να γινει, βρισκονται κολπακια να συμβαδιζουμε!
Ηθελα να το γραψω νωριτερα, αλλα τωρα ξεθαρρεψα! ;-)
(σε αυτο το ποστ δεν γινεται τπτ πια, αλλα δοκιμασε το στο επομενο)

Σχόλιο στο παραμένουμε στα ίδια μοτίβα από τη δικτυακή ποιητική την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές « @dromos

τη δικτυακή ποιητική την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές « @dromos — Mon, 07 Apr 2008 13:27:38 +0000

[...] έκφραση δεν ακούγεται – αδιέξοδο αποξενωμένη ζωή. [παραμένουμε στα ίδια μοτίβα] Η ίδια γλώσσα συνεχίζει να διασωληνώνεται σαν [...]

Σχόλιο στο τη δικτυακή ποιητική την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές από Αλέξανδρος Ζήβας

Αλέξανδρος Ζήβας — Sat, 05 Apr 2008 05:30:22 +0000

Αποκωδικοποίηση….: ψυχής, σιωπής, θρησκειών, μυθολογιών,…..
Σχηματοποίηση λόγου (“ποιημάτων” μου), θεογονία, κοσμογονία,….
Γεια…..
URL : http://www.siopi.gr

Σχόλιο στο τη δικτυακή ποιητική την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές από omadeon

omadeon — Fri, 04 Apr 2008 22:09:24 +0000

Καλησπέρα Δήμο. Πράγματι, “Ο αποκλεισμός επικοινωνίας προσβάλει αυτόν που τον επιβάλλει αυτόν που δεν αντέχει να ζεί παρα μόνο σαν ισχυρός και όχι αυτόν στον οποίο επιβάλλεται.”!

Μόνο που… δεν το καταλαβαίνει πάντα, ούτε ο ίδιος, ούτε οι “δικοί του” (π.χ. σχολιαστές). Για να το εξηγήσω καλύτερα σε παραπέμπω σε σημερινό σχόλιό μου στο (πολύ σημαντικό) ποστ του φίλου μας του Χάρη:
http://crazycows.wordpress.com/2008/04/04/the-end-of-blogging-and-the-task-of-writting/#comment-2087

πέρνα κι από κει, το ποστ του χάρη είναι εξαιρετικό και πολύ σχετικό με τα δικά σου κείμενα νομίζω! :)

Σχόλιο στο τη δικτυακή ποιητική την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Fri, 04 Apr 2008 19:22:33 +0000

“…δεν αποδίδει (τελικά) να βρίζει κάποιος τον ιδιοκτήτη του…”
Ναι όντως, αύτή είναι μια διαφορά με τους παραδοσιακούς τρόπους συμπεριφοράς που έχουμε ενστερνιστεί – ενάντια – . Τι νόημα όμως έχει να είναι κανείς ενάντια με έναν ομότιμο. Τώρα θυμήθηκα τον άλλον που έγραψε ποστ λιβελλο για τον πρεζα.

“…η επικράτηση της Δαιμονοποίησης-σαν-ΣΠΟΡ, είναι δείγματα αυτού του φαινομένου. Οι άνθρωποι ΔΕΝ κάνουν διάλογο για να επικοινωνήσουν αλλά απλώς για να υπερισχύσουν …”
όντως, μόνο που τα δίκτυα δεν είναι απλώς μία επέκταση του κονωνικού χώρου. Είναι μιά τελείως άλλη γλώσσα του κοινωνικού χώρου.
Πριν απ όλα είναι ομότιμα προσβάσιμη. Ο αποκλεισμός επικοινωνίας προσβάλει αυτόν που τον επιβάλλει αυτόν που δεν αντέχει να ζεί παρα μόνο σαν ισχυρός και όχι αυτόν στον οποίο επιβάλλεται.

Σχόλιο στο τη δικτυακή ποιητική την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές από omadeon

omadeon — Fri, 04 Apr 2008 14:41:29 +0000

Υ.Γ.
Η μπλογκόσφαιρα απάλυνε την κατάσταση που περιέγραψα (τραβώντας την στα άκρα) διότι το μπλογκ είναι τελικά προστατευμένος προσωπικός χώρος έκφρασης όπου… δεν αποδίδει (τελικά) να βρίζει κάποιος τον ιδιοκτήτη του. Προτιμά κάποια στιγμή να τα βρει μαζί του, αλλιώς φεύγει και πάει αλλλού. Εννοείται ότι περιέγραψα μόνο ένα μέρος της κατάστασης, δεν το θεωρώ απαράβατο κανόνα. Ισα-ίσα μάλιστα οι εξαιρέσεις είναι τόσες πολλές ώστε δικαιώνουν κάπως τις ελπίδες σου (και -μου)…

π.χ. Κάποτε πέτυχα δημιουργική προσέγγιση με έναν μπλόγκερ με τον οποίο κάποιες άλλες εποχές ίσως να είχαμε διαφωνήσει έντονα. Ο λόγος είναι ότι έδειξα σεβασμό στα σχόλιά του, με έμφαση σε όσα θετικά τυχαίνει να συμφωνούμε, και εκείνος έπραξε το ίδιο. Δεν αλληλο-κολακευόμαστε, χτίζουμε αληθινό σεβασμό. Τώρα πια, ο ένας έχει μπει στο blogroll του άλλου. Τα σχόλιά μας είναι ευχάριστα αλλα όχι “για να αρέσουν”. Είναι ευχάριστα γιατί φιλτράρουν θετικά όσα λέμε τονίζοντας τις κοινές απόψεις (και επίσης το χιούμορ).

Σχόλιο στο τη δικτυακή ποιητική την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές από omadeon

omadeon — Fri, 04 Apr 2008 14:07:59 +0000

Δήμο καλημέρα, και ευχαριστώ για την παραπομπή (ώστε να πιάσει τόπο και ο κόπος -χεχε).

Στο απόσπασμά σου (με το οποίο βεβαίως συμφωνώ) που θα παραθέσω… μεταλλαγμένο, επισημαίνω τους κινδύνους και την κατάσταση ΟΠΩΣ είναι σήμερα (στον περισσότερο ψηφιακό διάλογο):

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΑ ΟΧΛΟΚΡΑΤΙΑ;

Είναι η τάση κάποια στιγμή να αρχίζει κανείς να ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για τη συνολική απήχηση που έχει στους άλλους, και να ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ την επικοινωνία με εκείνους τους λίγους με τους οποίους μπορεί να τεθεί σε ισότιμη και οριζόντια σχέση ειλικρίνειας. ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΟ, ιδίως για όσους φοβούνται να εκφραστούν ή να αποκαλυφθούν, εύκολο για όσους ΔΕΝ “δουλεύουν” καθόλου με τους παλιούς εαυτούς μας, με τα ίδια τα πάθη τους και τα ελαττώματά τους…

Η παντελής εξαφάνιση π.χ. του αυτοσαρκασμού, η επικράτηση της Δαιμονοποίησης-σαν-ΣΠΟΡ, είναι δείγματα αυτού του φαινομένου. Οι άνθρωποι ΔΕΝ κάνουν διάλογο για να επικοινωνήσουν αλλά απλώς για να υπερισχύσουν μέσω ολοένα και πιο αποτελεσματικών δαιμονοποιήσεων του άλλου, και καταλήγουν να συσπειρώνονται μόνο όταν επιτελούν μια ομαδική δαιμονοποίηση…

Στον περισσότερο τέτοιου είδους διάλογο, δεν μπαίνει κανείς παρά για να διαφωνήσει. Η συμφωνία απόψεων είναι εξαίρεση (που μερικές φορές παραξενεύει κιόλας, ή παρεξηγείται – π.χ. συκοφαντείται σαν γλύψιμο). Η έκφραση γνώμης έχει αξία αν υποδεικνύει στους συνομιλητές κάποιον κοινό στόχο. Αλλιώς γίνεται η ίδια στόχος. Φυσικά αυτά ισχύουν πιο πολύ για τον…. Ελληνικό ψηφιακό διάλογο (με κάποια ελάφρυνση της έντασης στα μπλογκ σε σχέση με το παρελθόν)…

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Fri, 04 Apr 2008 13:44:16 +0000

:-) περι αυτΗΣ πρόκειται !

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από a

Fri, 04 Apr 2008 10:08:55 +0000

Γιατι όλο αυτό το post μου φέρνει στο νου την προδοσία? :-)

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Wed, 02 Apr 2008 11:55:40 +0000

αξίες κοινωνικές, εθνικές, πολιτισμικές, καλλιτεχνικές, ηθικές, νομικές, ιδεολογικές, επιστημονικές, προσωπικές, υποκειμενικές… εκτιμήσεις για το τί θεωρείται καλό ή και συμφέρον, αιώνιο ή και πρόσκαιρο.

Η άσκηση κριτικής δεν παράγει αξιακές έννοιες, αφήνει τις αξίες να τις παράγουν αν θέλουν αυτοί που ασκούν κριτική. Η κριτική ασχολείται με το πως σκεφτόμαστε, ασχολείται με το πως ασκείται η κριτική, για το πως παράγονται οι έννοιες οπότε και οι αξίες.

Κρίνοντας τες από τις χρήσεις τους οι αξίες είναι κάτι σαν αιώνια λάστιχα, τις απαλλοτριώνουν ομάδες ή πρόσωπα, συμφέρουν. (Από συμφέρον μπορει και να τις ξαναγονιμοποιήσουν/διαιωνίσουν μέσα στη κολυμπήθρα των αξιών).

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από omadeon

omadeon — Wed, 02 Apr 2008 10:56:08 +0000

Καλημέρα!
Στατιστικά, σήμερα, νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι βυθισμένοι στις δουλειές τους, στα προβλήματά τους και στις… τηλεοράσεις τους. ΠΟΛΥ ελάχιστα αναπτύσσουν δημιουργικές μορφές, ακόμη λιγότερο αυτές οι μορφές (τις σπάνεις φορές που εμφανίζονται) εμπνέονται από την (αντίσταση στην) “απαξίωση” που προκαλούν οι εξουσίες.

Αλλά και οι νέοι που π.χ. γράφουν μουσική, έχουν πάψει προ πολλού να γράφουν εμβατήρια ή άσματα που εκφράζουν αντίθεση στην απαξίωση ή εμπνέονται από αγώνες εναντίον της. Στην πραγματικότητα, γράφουν μουσική που προορίζεται για ΟΜΑΔΙΚΗ απόλαυση (π.χ. σαν χορός) και ασχολούνται με άλλα θέματα που τους εμπνέουν.

Νομίζω ότι αποτελεί συνήθεια παλαιότερων γενιών, το να εμπνέονται ή να ασχολούνται γενικώς με την απαξίωση. Η ίδια η λέξη είναι ντεμοντέ σήμερα, τα ΜΜΕ την έχουν προ πολλού σβήσει από το λεξιλόγιό τους, όπως και τη λέξη “χειραγώγηση” (η οποία μάλιστα είχε μπει και σε… επίσημη λίστα “απαγορευμένων λέξεων” στο πρώτο show “Big-Brother”).

Σήμερα η διάβρωση του κόσμου από “αξίες” που είναι ψεύτικες (και ανάγονται στην μία και μοναδική αξία – το ΧΡΗΜΑ) είναι πολύ μεγαλύτερη, εντείνεται και από τη φτώχεια και τα αυξανόμενα προβλήματα των ανθρώπων.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες τα δεδομένα αλλάζουν, ο Κριτικός Λόγος και η Τέχνη έχουν άλλους στόχους, π.χ. να σατιρίζουν την ίδια αυτή τη διάβρωση, τη νοοτροπία της πλειοψηφίας που έχει διαβρωθεί, κ.ο.κ. Σε καμία όμως περίπτωση δεν αποτελεί αυτός ο νέος Κριτικός Λόγος “μαζικό κίνημα” όπως π.χ. την περίοδο του 1968 (που ακόμη και τότε οι φοιτητές ήταν μειοψηφία στα γνωστά γεγονότα του Παρισιού), κλπ.

Η μαζική αποδοχή των αξιών του συστήματος έχρισε και εκπρόσωπο αυτών των αξιών το ίδιο το κοινό, που τώρα “εκπαιδεύεται” στην κατευθυνόμενη στοχοποίηση και την περιθωριοποίηση αντιφρονούντων και επίσης τις νέες μορφές αναπήρωσής τους (συνήθως μέσω ερασιτεχνικής “ψευδο-ψυχοπαθολογίας”).

(Τα θέτω υπ΄ όψη σας, δουλεύω όμως σε… αντίδοτα!)

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από άλληλος

άλληλος — Tue, 01 Apr 2008 23:35:00 +0000

Δήμο, λέγοντας ότι οι αξίες ξεπερνιούνται από την κριτική τους, δεν αναγνωρίζεις αυτόματα τουλάχιστον μία αξία; Την αξία, δηλαδή, της κριτικής των αξιών.
Πιο κάτω καταλαβαίνω επίσης να υπονοείς τη γνώση / αυτογνωσία, την αναζήτηση της αλήθειας ενδεχομένως, ως μιαν άλλη αξία κοκ.

Λέγοντας πάλι,

« …το θέμα είναι ναι, πως μπορούμε να βγάλουμε λεφτά, εξυπηρετόντας την παραγωγή της ομότιμης γνώση της καθημερινότητας μας. Και παράλληλα υποβαθμίζοντας τις τακτικές/συμπεριφορές/μεθόδους που προέρχονται & αναμεταδίδουν τη πρωτοκαθεδρία του χρήματος »

δεν ορίζεις ταυτόχρονα αυτό που για σένα είναι σημαντικό; Αυτό που δηλαδή που για σένα αξίζει; Αυτό, επομένως, που για σένα συνιστά αξία;

Βλέπω επίσης ότι συγκλίνετε με τον omadeon (γεια σου omadeon) στο «η δημιουργικότητα ανακτά υπαρξιακά εδάφη που χάσαμε λόγω αλλοτρίωσης, αλλά σήμερα το κάνει ΜΑΖΙ με άλλους». Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά, άλλωστε ή άσκηση στο «μαζί» έτσι κι αλλιώς πάντοτε άξιζε τον κόπο… :-)

Μένω τέλος, στο

η “αντιπάθεια για την απαξίωση-επιβολή” γίνεται εργαλείο με το οποίο παράγουν γνώση οι ανίσχυροι

και πάω επιτέλους να κοιμηθώ, εξακολουθώντας να αναρωτιέμαι για το τι εμποδίζει τους ανίσχυρους να γίνουν ισχυροί και μάλιστα χωρίς να γίνονται πρόξενοι περαιτέρω απαξίωσης – επιβολής…

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Tue, 01 Apr 2008 21:47:09 +0000

επίσης φαίδρα :-) καλό μήνα

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από φαίδρα φις

φαίδρα φις — Tue, 01 Apr 2008 17:22:21 +0000

εκ παραδρομής βγήκα στη σελίδα σας,
ας μη φανώ αγενής,
καλησπέρα και καλό μήνα

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Tue, 01 Apr 2008 15:35:56 +0000

συμφωνώ, η αντιπάθεια στην απαξίωση είναι ένα εργαλείο οχι ομως και το μοναδικό. Το ανέφερα σαν ένα από τα παραδείγματα για το πως παράγουμε ομότιμη γνώση όντας εργαζόμενοι στα πλαίσια της ιεραρχίας.
Τώρα, τα σχετικά με το χρήμα … είναι πάρα πολυ μεγάλη συζήτηση. Το οτι “ζούμε απο τις εξαιρέσεις …” λέει το ίδιο. Εξαιρέσεις πρόσκαιρες με κριτήριο τη δημιουργικότητα. Το πως ξανα-ανοίγεται η δημιουργικότητα.
Η άσκηση στο “μαζί”, συμφωνώ, είναι η νέα ιστορική φόρμα που μπορεί να φέρνει την εξαίρεση. Και εδώ είναι που χρειάζεται δουλειά, για τις “εξαιρέσεις” που φέρνει αυτό το “μαζί”.

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από omadeon

omadeon — Tue, 01 Apr 2008 13:34:20 +0000

Δήμο, σίγουρα το χρήμα παράγει τις μορφές, όχι όμως όλες. “Ζούμε από τις εξαιρέσεις, όχι από τους κανόνες” (είπε κι ο Ελύτης). Παράδειγμα είναι η ευγενής, αλλά καθημερινή και λαϊκή εξαίρεση που περιγράφεις πιο πριν

…Τη μιά λές εσύ και κρίνω εγώ, την άλλη λέω εγώ και κρίνεις εσύ, την άλλη κάποιος άλλος, κι όπως πάει. Αυτή η ομότιμη πρακτική μας προωθεί τη δημιουργικότητα όμως, στο να παράγουμε διαρκώς νέα γνώση. Όσο εντείνεται ο μηχανισμός της απαξίωσης τόσο προκαλείται ομότιμη γνώση. Αυτή η ανοιχτή δημιουργικότητα όμως είναι τρόμος για τον ισχυρό.

ΘΑ πρόσθετα όμως εδώ, ότι η ομότιμη γνώση δεν είναι πάντα αποτέλεσμα του “αντιπαθώ τον ισχυρό για την απαξίωση που μου προκαλεί”. Αυτό το κάνω κι εγώ, αλλά αν έκανα μόνο αυτό θα ήταν μονομερές. Μία μουσική που γράφτηκε π.χ. για την εμπειρία της γαλήνης στη θάλασσα, όπως αυτή εδώ
http://soundclick.com/share?songid=4444200
δεν γράφτηκε έχονταςτην παραμικρή σχέση με απαξίωση, κ.ο.κ. Αναδύθηκε σαν μορφή με αποκλειστική αιτία την ανάγκη Υπέρβασης της αλλοτρίωσης σε αισθητική ευδαιμονία.
Η δημιουργικότητα ανακτά υπαρξιακά εδάφη που χάσαμε λόγω αλλοτρίωσης, αλλά σήμερα το κάνει ΜΑΖΙ με άλλους, νομίζω. Και όσα άκουσα από άλλους το επιβεβαιώνουν.

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από δήμος δημητρίου

δήμος δημητρίου — Tue, 01 Apr 2008 11:10:16 +0000

άλληλε :-)
” … Εγώ θα έλεγα οι αξίες τους, τα ιδεώδη τους, η φιλοσοφία τους έτσι όπως εκφράζεται μέσα στην καθημερινότητά τους. …”
>> εδώ: η καθημερινότητα μας παράγει τη γνώση μας. Οι αξίες και ότι λέγαμε αξίες ξεπερνιέται απο τη κριτική τους και επομένως αν οι αξίες ξεπερνιόνται απο τη κριτική τους, τότε αυτό που μένει είναι η κριτική σκέτη. Κριτική = έρευνα για τις συνθήκες που διαμορφώνουν τις πραγματικότητές μας. Το αξιακό σύστημα των “αιώνιων αξιών” ξεπερνιέται από το σύστημα “ανοιχτές συζητήσεις για τις μεθόδους σκέψης”.
Αν η καθημερινότητα ποτίζεται απο αντιπάθεια για την απαξίωση/αλλοτρίωση απο τους ισχυρώτερους, τότε, η αντιπάθεια στην απαξίωση είναι μια συνθήκη της καθημερινότοτητας μας, και αυτή είναι και ένα εργαλείο για τη γνώση της καθημερινότητας. Το “αντιπαθώ τον ισχυρό για την απαξίωση που μου προκαλεί” είναι εργαλείο που χρησιμοποιείται αμφίδρομα:
1. “αντιπάθώ τον εαυτό μου για την απαξίωση που μου προκάλεσα” είναι ένα εργαλείο-απειλή το οποίο χρησιμοποιούν για να επιβάλονται οι ισχυρώτεροι και
2. η “αντιπάθεια για την απαξίωση-επιβολή” γίνεται εργαλείο με το οποίο παράγουν γνώση οι ανίσχυροι.
Αυτή η γνώση της καθημερινότητας μας δεν απευθύνεται για “αξιολόγιση” προς τα πάνω, αλλά απευθύνεται/κρίνεται/τροφοδοτείται/προωθείται ομότιμα απο και προς τον διπλανό. Τη μιά λές εσύ και κρίνω εγώ, την άλλη λέω εγώ και κρίνεις εσύ, την άλλη κάποιος άλλος, κι όπως πάει. Αυτή η ομότιμη πρακτική μας προωθεί τη δημιουργικότητα όμως, στο να παράγουμε διαρκώς νέα γνώση. Όσο εντείνεται ο μηχανισμός της απαξίωσης τόσο προκαλείται ομότιμη γνώση. Αυτή η ανοιχτή δημιουργικότητα όμως είναι τρόμος για τον ισχυρό.

ομάδεον :-)
το χρήμα σαν ισχύς δεν ξεπέφτει, το χρήμα παράγει τις μορφές. Τελεία. Όποιος το κουκουλώνει με το να υποστηρίζει το αντίθετο, δε μου φαίνεται αφελής αιθεροβάμων αλλά ύποπτος για απάτη, ακριβώς επειδή πλασάρει και πουλάει αφέλεια ;-).
Απ την άλλη, οι πηγές της έμπνευσης προτιμώ να βρίσκονται μέσα στη πραγματικότητα έτσι ώστε “η βάρκα = η γνώση” να αντέχει στα κύματα.
Οπότε κατ εμέ, το θέμα είναι ναι, πως μπορούμε να βγάλουμε λεφτά, εξυπηρετόντας την παραγωγή της ομότιμης γνώση της καθημερινότητας μας. Και παράλληλα υποβαθμίζοντας τις τακτικές/συμπεριφορές/μεθόδους που προέρχονται & αναμεταδίδουν τη πρωτοκαθεδρία του χρήματος.

Σχόλιο στο αφιερωμένο εξαιρετικά από omadeon

omadeon — Mon, 31 Mar 2008 15:56:33 +0000

Υ.Γ. Ο “παράδεισός μου¨” θα ήταν, όμως, μια κοινωνία ΚΟΙΝΟΚΤΗΜΟΣΥΝΗΣ δημιουργικών αγαθών, που συζητήθηκε εκτενώς και την περίοδο που έλειπες από τα μπλογκ Δήμο, εδώ:
http://omadeon.wordpress.com/2007/10/31/libertarian_marxism/
“Σύντροφοι ΙΔΟΥ ο τρόπος, ΝΑ το ΠΩΣ θα γίνει ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ… ανταγωνιστικός !”