όπου κι αν κινούμαστε, βλέπουμε τα σημάδια της τρέλλας που καλλιεργείς: τη «πνευματική ιδιοκτησία» σου, να κατέχεις και να ελέγχεις.

το σήμα σου το αναγνωρίζουμε: αυτοικανοποιείσαι οι μορφές της ζωής να εκτελούν δικές σου εντολές. Υπάκουους να τριγυρνούν γύρω απ το εγώ σου.

Γαμάς τη ζωή γιατί εκπαιδεύτηκες να σκοτώνεις μέσα σου τους εαυτούς σου. Το ξέρουμε, είναι αποθηκευμένο σε χιλιόμετρα σελίδες. Όποιος παγώνει το κόσμο μέσα του, είναι μαθημένος να αυτοκτονεί. Η «ισχυρή» μηχανή έλεγχου:
όπου νιώθεις επιθυμίες, το μόνο που ξέρεις είναι να τις διαλύεις, Αυτοκτονείς.

Εμείς όμως χαιρόμαστε οι θελήσεις να μας εκπλήσουν -το ποτάμι δεν ξαναπερνά ποτέ απ΄το ίδιο σημείο- Απρόβλεπτες. Και επειδή είναι μόνον απρόβλεπτες ματαιώνουν τους εκτελεστές τους .
Τα ανυπότακτα «θέλω» και τα «θέλουμε» που πηγάζουν έξω από έλεγχο,
δηλαδή είναι νέα κι έρχονται ασταμάτητα,
κρίνουν το τρικάκι σου, την αιώνια ατέλειά σου.
Και πάρα πέρα κι απ’ τα ποτάμια των επιθυμιών

στον προβλέψιμο μονόδρομο σου Σουραμπάγια Τζόνι, εμείς
Παίζουμε,
ανακατεύομε σε διάφορες αναλογίες τις θελήσεις με τους νόμους,
για να αφουγγραζόμαστε τα επόμενα παιχνίδια που θάρθουν,
που κανείς δε ξέρει ποιός θα τα πρωτοκάνει,
και είναι ανυπάκουα στα συμφέροντα σου.
Παιχίδι Ανασφαλές για σένα, «ακατανόητες» ζωές

Με ο,τι πουλάς εσύ για σύστημα, «πρόεδροι & τοπ-μόντελς», διαλύεις. Πληρώνεις για να ονομάζοντε τα ανυπάκουα παιχνίδια ως «διαταραχές προσωπικότητας».
Πληρώνεις για να ασυλοποιούντε τα παιχνίδια σε μουσεία και πανεπιστήμια.
Εμείς που αγαπάμε τα «λάθη» και που εμπιστευόμαστε τα παιχνίδια, σ’ ότι κι αν κάνεις δε βλέπουμε τίποτ άλλο παρά ένα ίδιο πρόγραμμα αιώνες τώρα: να οργανώνεις τη διάλυση και το φόβο.

Ξέρεις μόνο νάσαι προκλητικός, να πουλάς μούρη κι αδιαφορία.
Τους θρασύδειλους κανονισμούς σου, η ζωή τους παίζει αβίαστα,
με τις μίζερες εντολές σου σκληραίνεις τα όρια, που η χαρά στα τρυπάει.
Με τη χαρά είναι που υπολογίζεται πόσο θλιβερή τη κάνεις τη ζωή,
με τη χαρά το ιεραρχικό σου σύστημα φαίνεται πως είναι χαρτοκοπτική.
Επαναλαμβάνεις για αιώνες το ίδιο γνωστό ρολάκι σου, πως θα σκοτώσεις πάλι.
Η δυστυχία σου είναι σενάριο προβλέψιμο

απώλεια θλίψη και στείρωση καλλιεργείς -στα τραγούδια στις σχολές στο κινηματογράφο στις ειδήσεις στη δουλειά- για να εισπράττεις αυτοκαταστολή.
Η χαρά δεν θρυμματίζεται, δε ζούμε μέσα στα σπαράγματα σου,
η χαρά ξεσπάει σε στιγμές, έτσι, ακατανόητη για να παράγει τις σημασίες. Δεν τελειώνει ποτέ να διψάμε για νέες σημασίες, ατίθασες.
Η χαρά δεν καταργείται, όσο κι αν σε τρομάζει. Παράλογο

όσους πουλάνε ακόμη έκσταση, πόνο, απορίες φόβους κι αδιέξοδα, τους πληρώνεις εσύ για να εξαπατούν,
Εμείς με τη χαρά απρόβλεπτη και ακατέργαστη, βλέπουμε -στις πληρωμές σου, στους προέδρους και στους στόχους σου- ένα τέλμα,

είσαι εγκλωβισμένος

δε μιλάμε πια για να παράγονται σκέψεις μέσα μας, ούτε για να προκαλούμε αντιδράσεις, μιλάμε για να ανοιγόμαστε σε νέες δράσεις προς τα όπου κι όπως.
Χωρίς τον έλεγχο, ακούμε τις θελήσεις μας και τις ατέλειες μας, μας ζούμε και μας κρίνουμε.
Σε ποιο ανθρώπινο κέντρο στηρίζεται η αυτονομία της γλώσσας αυτής που ακούω,μιλάω, που βρίσκεται στο κέντρο κέντρο και που δεν ασκείται ούτε στο περιθώριο ούτε σε άσυλο;

το νόημα που πιάνεται μόλις, ενώ πάει να σου διαφύγει

– ζητά να διαρρήξει όρια

Στο νόημα που μόλις που πιάνεται, η ζωή σου χτυπά στα ίσα, ίσος προς ίσο, άφοβη. Προκαλεί για Λόγο.

Ε! αλαζονεία! Όσα εσύ κομματιάζεις, εμείς τα συνδέουμε,
αυτή τη δύναμη φοβάσαι και ξηλώνεις δρόμους.

το νόημα δεν δίνεται με απαντήσεις στο ερώτημα «γιατί το κάνουμε» αυτό; ή «τι θέλεις να πείς με αυτό»; – ούτε παράγουμε νόημα όταν κάνουμε «δηλώσεις» – ούτε βέβαια δίνουμε κάνα νόημα με απαντήσεις στο ερώτημα «τι αιτούμαστε;» «τι θέλεις να» – ποιά είναι τα «πολιτικά προτάγματα;», «τα ξέρεις να τα πεις με λόγια τα θέλω σου?». Μια ζωή με δηλώσεις προτάγματα & αιτήματα, είναι απλώς η καθημερινή εξάσκηση για τη γραφειοκρατία, δεν παράγει κανένα διαφορετικό νόημα – είναι η μιζέρια χωρίς λόγο –

Vodpod videos no longer available.
posted with vodpod
Henri Chopin, Live at Espcace Gantner, Bourgone, France, 2005
@ U B U W E B – Film & Video http://www.ubu.com/film/chopin.html

Το νόημα κατασκευάζεται με το που σπάμε το κυνισμό, νόημα παράγεται ΜΕΣΑ Από τη ΔΙάρρηξη των φαρισαϊσμών, της αρπαχτής του γλυψίματος, της βιομηχανίας, Το νόημα μας δίνεται ΜΕσα στην γοητεία του ανώριμου, του ανερμάτιστου, του α-κατέργαστου, του α-κατανόητου,

το νοήμα παράγεται ΜΕσα από τη επιμονή να ασχολούμαστε με αυτά που οι εχθροί των ιδεών χαρακτηρίζουν σαν: ταμπού, ασύμφορο, απαγορευμένο, γελοίο, καταστροφή, χάος, αντι-κανονικό, αντι-ιεραρχικό, α-φελές, α-διέξοδο, α-νόητο, αν-ίδεο, ά-σχημο, ά-χρηστο, αν-ασφαλές,

Δεκ. 2008
Οι θεσμοί

Άφησαν τα νώτα τους ακάλυπτα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τουλάχιστον για όσο καιρό παραμένει σε εξέλιξη η κοινωνική εξέγερση,

η αντίδραση, γίνεται κοινό αίσθημα. Η άρνηση στους διαχειριστές των θεσμών μας, συνδέει τη κοινωνία μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πότε το ξέσπασμα των ψυχών έχει μετατραπεί σε κανάλια για να ρέει το χρήμα;
Όταν για παράδειγμα στην λέξη οδύσσεια,
η φαντασία οδηγείται αυτόματα στη «σωστή» λέξη ιθάκη,
Όταν η σκέψη στομώνει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

η εξέγερση θάβεται από τις τρέχουσες γλώσσες, τις γλώσσες που γαλουχούν στη καταστολή, χρειαζόμαστε νέες γλώσσες

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.