η κοινόχρηστη τεχνική είναι η ποίηση [2]

Δευτέρα, 9/04/07

σχόλια με αφορμή το «Η εξέγερση των μπλόγκερς»
http://yperoptix.blogspot.com/2007/04/blog-post_04.html

Α. η αναπαράσταση της χρήσης
τα blogs, δίνουν τη δυνατότητα στο καθένα να δημοσιοποιεί ανοιχτά και χωρίς περιορισμό την άποψη του, [αρέσει-δεν αρέσει], και αναλαμβάνοντας προσωπικά την ευθύνη των απόψεών του

αυτή η πρακτική είναι μία πρωτοφανής συλλογικότητα,

ερώτημα: πως μπορεί, αυτή η συλλογικότητα που φτάσαμε να ζούμε ιστορικά, να παρασταθεί?
πως μπορεί αυτή η προσωπική έκφραση που είναι ανοιχτή, απεριόριστη και ανεξελεγκτη-απο-κέντρικές-έννοιες να εκφραστεί?

αυτή η πρακτική, των προσωπικών σελίδων στα δίκτυα, είναι μια πράξη δημόσια, που αυτο-παρίσταται.

πως μπορεί να κατασκευαστεί μία «διεθνής» πολιτεία ανοιχτή για όλους, οπου τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και χρήσης θα ανήκουν σε όσους τη χρησιμοποιούν?

πρόταση:
αντι για άλλο ένα υπερblog [που θα είναι άλλο ενα blog με προσδιοριμένα εννοιολογικά όρια],
μου φαίνεται πως θα εξυπηρετηθεί αυτή η νέα δημόσια πράξη, με το σεταπ μιας ανοιχτής εγκυκλοπαίδειας wiki. Σ αυτή την ανοιχτή εγκυκλοπαίδεια, μπορούν να υπάρχουν πολλές φωνές, πολλά θέματα, λεξικά, και κυρίως: να είναι ανοιχτό σε μελλοντικές άγνωστες και απρόβλεπτες χρήσεις, που θα μας ανοίγουν το νού. Ένας ανοιχτός δημόσιος τόπος, που η κεντρική του σημασία δίνεται με το οτι θα είναι ανοιχτός, απεριόριστος και ανεξέλεγκτος-απο-κεντρικές-έννοιες. Οι έννοιες του δημόσιου τόπου θα αποδίδονται απο τίς χρήσεις του και τις εξελίξεις των χρήσεων μέσα στο χρόνο.
—————–
η αξία χρήσης του πολιτισμού, βρίσκεται στη κατανάλωση του, με τη παραγωγή του ξεπεράσματος του παρελθόντος του

7/4/07 12:32

Β. κοινή γνώση [general intellect]
– δεν είναι τυχαίο αυτό που εμφανίζεται σε πολλά σχόλια -προτάσεις για υπερblog :
όταν μπαίνει θέμα «εννοιολογικού προσδιορισμού» αμέσως εμφανίζεται η τεχνική του blog η του θεματικού ιστότοπου.

– αυτή η έννοια της συλλογικότητας που παρουσιάζεται με απόψεις και έργα στα δίκτυα, είναι μία έννοια υψηλώτερης τάξης απο την έννοια της παραγωγής των έργων και απόψεων. Για να αποδοθεί χρειάζεται να παρασταθεί το «που και πως παράγεται αυτή η συλλογικότητα». Μία υπερ-περιγραφή, ένα υπέρ-ιστολόγιο, θα λειτουργήσει σαν μία υπέρ-δράση που θα περιέχει υπερ-απόψεις. Όσο εύρος και πολυσυλλεκτικότητα κι αν έχει, θα καταλήξει να είναι το υπέρ-ιστολόγιο μιάς περιορισμένης ομάδας εννοιών, δηλαδή των εφήμερων εννοιών μιάς εφήμερης ελίτ ανθρώπων.

– τεχνολογικά,
το δίκτυο είναι διεθνής πρακτική υπερτοπική, υπεργλωσσική, υπερσυνοριακή
-χρησιμοποιούμε εργαλεία που σχεδιάστηκαν χωρίς εννοιολογικούς περιορισμούς, απο άλλους, σε άλλα μέρη, για παγκόσμια χρήση, όπως ακριβώς η html, η java, αλλά και όπως τα blog, wiki και mailinglists κλπ

– στη συλλογικότητα που παράγουμε με το απροσδιόριστο πλήθος των απόψεων μας, εκφράζουμε το πως δρούμε στις καθημερινότητα μας. Με το πλήθος των απόψεών μας, προσδιορίζουμε το πως δρούμε. Προσδιορίζουμε τα πλαίσια της «κοινής σκέψης», το πώς δρά ο «γενικός νούς», η «κοινή γνώση», στις διανθρώπινες εργασίες. Στά δίκτυα, παράγουμε το αγαθό «κοινή γνώση», μακρυά απο εμπορική και ιδεολογική εκμετάλευση.

7/4/07 13:13 .

Γ. η κοινόχρηστη τεχνική είναι η ποίηση
για την έννοια της «κοινής γνώσης»
Η λύση της διαμόρφωσης της ανοιχτής ανταλλαγής απόψεων με σκοπό τη παραγωγή γνώσης, για να είναι ανοιχτο σε μελλοντικούς άγνωστους συμμετέχοντες, χρειάζεται να μην προ-υπάρχει ούτε ιδιοκτησία ούτε πρόγραμμα για τη μορφή που θα έχει η πλατφόρμα της επικοινωνίας. Και νά το πρόβλημα: Η έννοια συλλογικότητα παράγει εννοιολογικά όρια συμφωνίας και προγραμμάτων. Οι δικτυακές μας επικοινωνίες, είναι δράσεις, ανεξέλεγκτες-απο-κεντρικές έννοιες. Που σημαίνει πως, οι κοινές δράσεις μας αυτές, μόλις βρεθούν μπρός σε οποιοδήποτε προγραμματισμό, αυτό που θα αναζητήσουν να κάνουν, θα είναι να διαφύγουν απ τα όρια της προγραμματισμένης μορφής.

Για να αποφύγουμε τη μορφή όπως τη ξέραμε μέχρι σήμερα, χρειαζόμαστε να δούμε προσεκτικά τις μορφές της κοινής επικοινωνίας μας. Δηλαδή να δούμε τις τεχνικές που συμπεριλαμβάνουν συμφωνίες, διαφωνίες, αδιαφορίες. Να δούμε ποιές είναι οι τεχνικές επικοινωνίας με τις οποίες εκφράζουμε και τις συλλογικες θεματικές και τις απομωνομένες προσωπικες θέσεις. Δηλαδή για να εκφράσουμε το κοινό μας τόπο, χρειαζόμαστε να δούμε τις κοινές μας τεχνικές επικοινωνίας, με τον οποίο παράγουμε αυτό τον ανοιχτό και απροσδιόριστο τόπο.

οι κοινές τεχνικές επικοινωνίας είναι η ποίηση [και όχι πια ο κώδικας]

7/4/07 20:35

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: