δίκτυα versus παράνοια

Δευτέρα, 25/02/08

κόμματα, χρήμα και μμε φυσικό είναι να θελουν να επενδύσουν στο νέο δημόσιο λόγο των δικτύων. Βρίσκουν νέα ορυχεία από φρεσκες πρώτες ύλες και τους χρειάζεται να τα αξιοποιήσουν: για χρήμα και γραφειοκρατικο μηχανισμό. Πιο σωστά λοιπον: να χαλιναγωγήσουν τη δημόσια προσωπική άποψη, στη γλώσσα που γνωρίζουμε πολύ καλά: να παράγει χρήμα και να λειτουργεί ο μηχανισμός.
Η παμπάλαιη πραγματικότητα που πότισε τη μεταμοντέρνα κοκαϊνη: «οι μορφές παράγονται μόνον απ΄το χρήμα».

Παρ όλες τις προσπάθειες, κοντά 250 χρόνων, το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς σε οτιδήποτε μένει έξω από τα κόμματα το χρήμα και τα μμε. Σε οτιδήποτε είναι μη-εκμεταλεύσιμο και δεν εξυπηρετεί μηχανισμούς.
Ο νέος μας δημόσιος λόγος: δίκτυα από απρόβλεπτες χωρίς χαληνάρι προσωπικές γνώμες. Οι προσωπικές γνώμες παραμένουν προσωπικές όσο δεν αντιγράφουν / ακολουθούν / εκτελούν / δεν εξυπηρετούν δεν περιορίζονται στα συμφέροντα της κονόμας και της γραφειοκρατίας. Στις προσωπικές μας γνώμες είμαστε αδιάφοροι σε ταμπέλες : «οι μπλόγκερς». «Οι μπλόγκερς», «κίνημα» κί ό,τι άλλο, οδηγούν σε ομοιόμορφο πακετάρισμα. Πακετάρισμα: το κυρίαρχο προϊόν της μαζικής παραγωγής, λέξεις υβρίδια, μουσικές τσιχλόφουσκα, άγονες έννοιες, που εξυπηρετούν τη παραγωγή του μαζικού καταναλωτή, ο ρόλος χωρίς καμία εξέλιξη.
Οι προσωπικές γνώμες όσο δικτυώνονται οριζόντια, παράγουν νέες σκέψεις, νέες απαιτήσεις, νέα σώματα. Σημαίνει πως δεν Θέλουν να χωράνε στη μαζική κατανάλωση, σε φόρμουλες, στις εκπομπές στο ραδιο & τιβι, σε άρθρα στις εφημερίδες.
και νομίζω πως υπάρχουν αρκετά τέτοια παραδείγματα:

  • – όταν κάποια πρόσωπα, παρ’ οτι δέν γνωρίζονται, συντονίζονται στο διαδίκτυο με εκφράσεις τους στις οποίες δείχνουν ότι, ΔΕΝ θέλουν να εκτελούν, δεν εξυπηρετούν προγραμματισμένους ρόλους και ακόμη ότι, είναι αλλεργικοί σε εκπροσώπους, γκουρού, αυθεντίες. Δεν επιθυμούν να επαναλαμβάνουν hi-fi σήματα «his master’s voice».
  • – όταν σε δικτυακές επικοινωνιακές διαδικασίες, άγνωστοι συμπίπτουν αναμεταξύ τους κρίνοντας αρνητικά ρόλους της διαφθοράς & της εξουσίας, της κονόμας & της γραφειοκρατίας. Έστω και πρόσκαιρα.
  • -όταν μπρος στην απαίτηση για απρόσκοπτη επικοινωνία οι «συμμετέχοντες» βάζουν σε κριτική, τις προδιαμορφωμένες δομές της προσωπικότητας τους, της κοινωνίας, της γλώσσας και της επιστήμης.
  • – όταν οι συμμετέχοντες σε ένα ανοιχτό δίκτυο, πριν απο οτιδήποτε άλλο, αυτοί οι ίδιοι κρίνουν αναζητούν συμφωνούν για τις δομές που θα εξυπηρετούν με τις εκφράσεις τους αυτοί οι ίδιοι. Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία.

Στα δημόσια δίκτυα απο προσωπικές γνώμες, προβάλεται κάτι νέο που τα μέσα που κυριαρχούν αδυνατούν να εκφράσουν.

Η εποχή οπου οι πολίτες αντιμετωπισμένοι ως τυφλοί «μαγευόντουσαν» «ακολουθούσαν» «παραδινόντουσαν» σε διαχειριστικές ελίτ, σε φωτεινά αντιπροσωπευτικά παραδείγματα, διαμορφωτές γνώμης, αυθεντίες κλπ, -δεκαετίες ’20 ’70 -, είναι παρελθόν.
Η γνώση παράγεται με τις προσωπικές μας εκφράσεις, στις καθημερινές μας συζητήσεις. Έξω απ’ τη μαζική παραγωγή, στα δίκτυα, δημόσια, μιλάμε ομότιμα. Στα δίκτυα η γνώμη του ασήμαντου έχει την ίδια αξία με αυτήν του «προβεβλημένου». Όπως στο δρόμο, όπως στα λαϊκά τραγούδια, στα δίκτυα καταργούμε δημόσια τη γλώσσα «αφέντης δούλος». Αυτό το «δημόσια» συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία. Η έκφραση του ασήμαντου, του ανώνυμου, γίνεται δημόσιος λόγος χωρίς εκπρόσωπους μεταφραστές, χωρίς εταιρείες ενώσεις σύλλογους κλπ ρόλους. Ο νέος δημόσιος λόγος διαμορφώνεται άμεσα, προσωπικές φωνές δικτυώνονται, για το πώς πλέκεται η ζωή.

Και τι γίνεται με τους ακριβοπληρωμένους «μεταφραστές μας»?. Όσοι ονειρεύονται και χτίσανε μια ζωή σαν «αφέντες», σαν «οι από πάνω», διαχειριστές της γνώσης μας, ανθρώπινα τους νιώθει κανείς, πως προς το παρόν, τους έρχεται «απαξιωτικό» να ακυρώσουνε την δύναμη της «αφεντιάς» τους. Τους καταλαβαίνουμε πως, αν δεχτούν ομότιμο λόγο με το πλήθος τον όχλο, είναι σαν να απαξιώνονται, όταν αυτοί, απαξιώνοντάς τους «ανώνυμους» το πεζοδρόμιο αναδείχτηκαν σαν «επώνυμοι» με πανάκριβη ισχύ.
Από τον χέγκελ ως τον φουκώ λέγεται και ξαναλέγεται πως, «Επειδή η ισχύς αποκτιέται εξοντώνοντας, τίποτε δεν διαρκεί περισσότερο στους φυλακισμένους από το να μένουν φυλακισμένοι στη τρέλλα της απειλής».
Τον ομότιμο λόγο οι «επώνυμοι» δεν τον αντέχουν, τους έρχεται σαν νάναι μια αυτοεξόντωση.
Σαν να λέμε: να απαξιωθούν στα μάτια εκείνων των πολλών που απαξιώνοντάς τους σε θεατές, αυτοί αναδείχτηκαν αφέντες εκείνων.

Όμως:
Στις καθημερινές μας συζητήσεις στα δίκτυα, «απλοί» πολίτες εργαζόμενοι «απλοί» ψηφοφόροι «ανώνυμοι»
δημοσιοποιούν την Παράνοια στην οποία μας βουλιάζει αυτή η φαρισαϊκή γλώσσα του χρήματος, της εξουσίας και των μμε.
Στο δρόμο, στη λαϊκή αγορά, στα λαϊκά τραγούδια και σήμερα δημόσια στα δίκτυα, τόσο οι «εκπρόσωποι» της ζωής μας όσο και οι αυθεντίες, μας προκαλούν αλλεργία για τη τρέλλα υποταγής που φέρουν.

Απ τη στιγμη που μέσω του διαδίκτυου, ο οποιοσδήποτε άνθρωπος ο
«απλός» πολίτης αλλά ακόμη και ο «χωρίς πολιτικά δικαιώματα» αρχίζει να
εκφράζεται χρησιμοποιόντας τη τεχνολογία,
και απ τη στιγμη που ο οποιοσδήτε για να εκφραστεί, αρχίζει αυτός ο ίδιος να
επιλέγει, και τα τεχνολογικά μέσα που τον εξυπηρετούν καί τους τρόπους οργάνωσης της δημόσιας επικοινωνίας του, όπως ο ίδιος θέλεικαι απαιτεί,
η έννοια της τεχνικής αλλάζει.
Η τεχνολογία δεν είναι πια ο τρόπος της μαζικής σκέψης που μας
επιβαλλόταν απο τις εταιρείες και τις κρατικές γραφειοκρατίες του 1930
– 2000.
Με το που η άμεση έκφραση των πολλών οικειοποιήται τη τεχνολογία του δημόσιου λόγου,
έχει αρχίσει να καθαρίζεται η προσωπική έκφραση
απο τη παράνοια που προκαλούν τα παράσιτα της μαζικής οργάνωσης της επικοινωνίας.

Μου φαίνεται πως οι προσωπικές απόψεις δεν είναι – όπως βολεύει να λένε- εναλλακτικός λόγος, αλλά είναι το κοινό έργαλείο.


Αν ο κώδικας είναι ποίηση , άλλο τόσο,
" η τεχνική της ποίησης βρίσκεται στη τεχνογνωσία για αυτονομία σκέψης"

------------------------------------------------------------------------------

αποσπάσματα του απο πάνω, έχω χρησιμοποιήσει για σχόλια στα:
http://sofistis.wordpress.com/ :
"...Φυσικά είναι τέτοια η φύση της μπλογκόσφαιρας πού δεν μπορούν να την χειραγωγήσουν όπως θάθελαν.. Μπορούν όμως να υποχρεώσουν την αναγραφή τού ονόματος του υπευθύνου κατά τον νόμο και αυτό είναι αρκετό για να πλήξουν την ψυχή αλλά και το μεγαλείο της μπλογκόσφαιρας πού είναι η ανωνυμία της. ..."

http://freehost.stuff.gr/jim_hellas/?p=68
"..Το blogging δεν είναι οργανωμένο κίνημα, όπως έχει αφήσει να εννοηθεί. Οι bloggers είμαστε στην τρομακτική πλειοψηφία μας ανεξάρτητα άτομα που γράφουμε χωρίς κανένα όφελος (πέρα από την προσωπική ευχαρίστηση για τον διάλογο) για τα θέματα που μας απασχολούν: πολιτική, τεχνολογία, σπορ, κινηματογράφος, ενημέρωση κτλ. Δεν είμαστε τίποτε παραπάνω από την ενσάρκωση της ελευθερίας του λόγου, μόνο που αντί να λέμε κάτι και να μας ακούνε 5-10 άτομα του κοινωνικού μας περίγυρου, αυτόματα μας ακούνε μερικές δεκάδες αναγνώστες και εκατοντάδες τυχαίοι εν δυνάμει διαδικτυακοί επισκέπτες.
Κακώς αφήσαμε και πέρασε στην κοινή γνώμη ότι είμαστε “κίνημα”, γιατί ως γνωστόν ότι καλό θα έχει αυτό το “κίνημα” ... "

http://nickfassolas.com/Niblog/2008/02/blog-post_7383.html
" ..2. Μπορούν οι μπλόγκερς να μην μιμούνται τα λαμόγια της ενημέρωσης;
3. Μπορούν οι έλληνες μπλόγκερς να πάψουν να αντιμετωπίζουν τα blog ως κάποιου είδους επανάστασης απέναντι στο κατεστημένο χωρίς να δημιουργούν ένα νέο κατεστημένο;
4. Μπορούν αυτοί που το παίζουν «έμπειροι» να συνεισφέρουν πραγματικά και όχι να κράζουν αυτό που δεν ταιριάζει στην δική τους ιδέα για επανάσταση;
5. Υπάρχει περίπτωση ποτέ, να ξεφύγουμε από την ξεφτίλα της ελληνικής πραγματικότητας δημιουργώντας μια πιο ουσιαστική – έστω και εικονική – πραγματικότητα;
6. Με αφήνετε καλοί μου άνθρωποι να λέω, ότι θέλω και όποτε θέλω ακολουθώντας τους κανόνες ηθικής και αξιοπρέπειας που εγώ με το μικρό μου μυαλό καταλαβαίνω, χωρίς να με κάνετε ρόμπα προς δική σας ικανοποίηση; ... "

http://tsimitakis.wordpress.com/2008/02/26/
Διεκδικούμε
-Να μην γίνουν αφορμή οι πρόσφατες καταγγελίες μεμονωμένων περιπτώσεων για την καταπάτηση της ελευθερίας του λόγου στο διαδίκτυο και τη χώρα μας η οποία ούτως ή άλλως δεν έχει καλές επιδόσεις σε αυτό τον τομέα.
-Να μην περάσει η δρομολογημένη ρύθμιση του υπουργείου δικαιοσύνης για έλεγχο των blogs δια του ορισμού ενός υπεύθυνου κατά το νόμο.
-Να καταλάβει η πολιτεία ότι είναι τεχνικά αδύνατο να εφαρμόσει κατασταλτικές μεθόδους. Αντ’αυτού προνοιακές πολιτικές οι οποίες θα καταπολεμούν το ψηφιακό χάσμα, θα παρέχουν πρόσβαση σε όλο και περισσότερους ανθρώπους στην κοινωνία της πληροφορίας και της γνώσης καθώς και η ενθάρρυνση πρωτοβουλιών που ενισχύουν την ποιότητα του διαλόγου αυτού θα έχουν σίγουρα πολύ καλύτερα αποτελέσματα στην ωρίμανση του ελληνικού διαδικτύου αλλά και του δημόσιου διαλόγου και της ενημέρωσης στη χώρα μας. ..."

http://mavrosgatos.blogspot.com/2008/02/blog-post_28.html
"... και καλή και κακή χρήση του νέου μέσου-εργαλείου που λέγεται Ιστολογείν. Υπάρχει, ναι, και κατάχρηση της σχεδόν απόλυτης ελευθερίας λόγου που αυτό προσφέρει. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και η οργανωμένη και συνειδητή συκοφάντηση του μέσου: Τα παλιά Μέσα από καιρό προσπαθούν να αμαυρώσουν τη συλλογική εικόνα των Ιστολόγων (διάβασε αναλυτικά ΕΔΩ)- είναι φυσικό, η Κατεστημένη Εξουσία κάθε μορφής έχει κάθε λόγο να φοβάται την ανεξέλεγκτη Ελευθερία του Διαδικτύου, ενώ από τους Κρατούντες, άλλοι δεν έχουν ιδέα από Διαδίκτυο, και άλλοι, πιό θαραλλέοι, έπεσαν μέσα -και κόντεψαν να πνιγούν. Ελάχιστοι κατάφεραν να επιπλεύσουν. Γιατί αντί για αφοσιωμένους αυλοκόλακες, χειροκροτητές της πεντάρας, και χειραγωγήσιμα πρόβατα, βρήκαν μπροστά τους ανθρώπους που τους μιλούν σαν ίσος προς ίσον, χωρίς επιφάσεις ευγένειας, χωρίς κόμπλεξ κατωτερότητας, χωρίς φίλτρα λογοκρισίας, χωρίς φόβο, αλλά με πάθος.Ποιός πολιτικός, ποιός μεταλλαγμένος δημοσιογράφος θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα υπό αυτές τις συνθήκες; ..."

Advertisements

12 Σχόλια “δίκτυα versus παράνοια”


  1. Δες τε στο ιστολόγιο μου μια πρώτη νομική ανάλυση των blogs. Μας αφορά όλους


  2. παρακάτω μεταφέρω σχόλια που έχουν δημοσιευτεί στο http://dromos.iblogger.org/blog/?p=65

    1. a Says:
    February 26th, 2008 at 12:57 pm e

    η έννοια της τεχνικής αλλάζει.
    Η τεχνολογία δεν είναι πια ο τρόπος της μαζικής σκέψης που μας
    επιβαλλόταν απο τις εταιρείες

    Είναι περίεργο που το λες αυτο οταν υπαρχει η google.Και απ τον μεταφραστή αλλάζει σε μπάτσο της γειτονιας και τι γειτονιας κιολας.
    Καθώς και άρθρα όπως αυτό http://www.wired.com/techbiz/it/magazine/16-03/ff_free

    2. dimos dimitriou Says:
    February 27th, 2008 at 12:55 am e

    η έννοια της τεχνικής μέχρι τη δεκαετία 90 ήταν ταυτισμένη με την προβολη ενός μονοδιάστατου πολιτισμικού προϊόντος: τη διαμόρφωση και τον έλεγχο της συνείδησης των εργαζόμενων. Φωτεινά ισχυρά παράδειγματα σήμερα ξεμένουν τα προϊόντα της ιδιωτικής -ω! τι παράξενο- τηλεόρασης, τράπεζας, εταιρείας. (Όχι οτι ο ρόλος του δημόσιου, είναι πολυ διαφορετικός.)

    Απ τη στιγμή όμως που με την χρήση της τεχνολογίας ο πολίτης δημοσιοποιει ο ίδιος τη προσωπική γνώμη του, η έννοια της τεχνικής αλλάζει.

    Που σημαίνει οτι η εταιρεία παραγωγής τεχνολογίας δεν παράγει τη κατασκευή της συνείδησης των εργαζόμενων, αλλα επενδύει πάνω στη παραγωγή γνώσης που παράγεται από τις απρόβλεπτες γνώμες των προσώπων.

    Η παραγωγή γνώσης είναι που αλλάζει χέρια. Απο τη βιομήχανία και τους θεσμούς, η παραγωγή γνώσης περνάει στα δίκτυα προσωπικών απόψεων. Δέν είναι λίγο.
    – σαφώς σε πρώτη φάση, πολλοι που έιναι δικτυωμένοι με βιομηχανία και θεσμούς, θα μιλήσουν για χάος. Αυτό μόλις που αρχίζουμε να το ζούμε αυτές τις μέρες.

    3. a Says:
    February 27th, 2008 at 2:15 am e

    Αν και στο αρχικο σου λες μεχρι το 2000 το δεχομαι τωρα ως το 90 ας πουμε ξερω γω.

    Που σημαίνει οτι η εταιρεία παραγωγής τεχνολογίας δεν παράγει τη κατασκευή της συνείδησης των εργαζόμενων, αλλα επενδύει πάνω στη παραγωγή γνώσης που παράγεται από τις απρόβλεπτες γνώμες των προσώπων.

    χμ αν και φαινεται ορθο αυτό που λες δεν συμφωνώ.Μπορεί να επενδύει πάνω στην παραγωγή γνώσης μεχρι ένα όριο.Δεν επενδύει πάνω στην παραγωγή γνώσης αλλά σε ένα ναι πιο απροβλεπτο περιβάλλον το οποιο παράγεται απο σχετικα εγκεκριμένες γνώμες μη αυθαίρετα νομιμοποιημένες . Και αυτό μπορείς να το δεις στο διαδίκτυο αλλά νομίζω πως στον μη εικονικό κόσμο τα πράγματα πάνε απ το κακό στο χειρότερο.Γιατί πέρα απο την “απρόβλεπτη” γνώμη /η στατιστική τα αλλάζει όλα / ο χρόνος μεταβάλλεται.Και δεν νομίζω πως βιομηχανίες και θεσμοί τραβάν κανα ζόρι απλώς άλλοι δυσκολεύονται να προσαρμοστούν και το γυρνάνε στις απαγορεύσεις άλλοι υποκύπτουν στι πιέσεις πχ ελβετία.

    Όταν λες πως αυτό το ζούμε αυτές τις μέρες τι εννοέις?Αν εννοείς τα blogs δεν καταλαβαίνω πραγματικά πως είναι δυνατόν αυτό να προκαλέι έκπληξη όταν αν κολλάς αφίσσες μπορούν να σε τσιμπήσουν …

    4. dimos dimitriou Says:
    February 28th, 2008 at 10:26 am e

    ναι, μετα τη δεκαετία 90, το 2000, … κλπ
    οι εταιρείες και θεσμοί ξεχνάνε το σενάριο για παραγωγή της μονοδιάστατης συνείδησης και αρχίζουν να επενδύουν στη γνώσηπου παράγεται απο τις απρόβλεπτες γνώμες. Δεν δίνεται σημασία στο άν κάποια γνώμη είναι εγκεκριμένη απο κάποιό σύστημα. Η νομιμοποίηση της γνώσης εξ άλλου δίνεται απο τη ανακύκλωση της και όχι απο το “κύρος”. Δεν ξέρω κι άν πέρα απο το τρόμο, γλύψιμο & σιωπή, υπάρχουν άλλοι λόγοι για τους οποίους συντηρούμε άκριτα την αυθεντία του κύρους.

    συμφωνώ για τις “αφίσσες”, η αφισσοκόληση έχει πολλά κοινά σημεία με το βλογ. Με το “αυτό που ζούμε αυτές τις μέρες” εννοώ τα παιχνίδια της κυβέρνησης για έλεγχο(=καταστολή) των βλογς και τις αντιδράσεις που ξεσηκώθηκαν.

    5. dimos dimitriou Says:
    February 29th, 2008 at 1:06 am e

    φίλε “a”
    συμφωνείς να μεταφέρουμε τα σχόλια αυτά στο https://dromos1.wordpress.com/ γιατί εδώ τη μιά κολλάει την άλλη έχουν αρχίσει να φορτώνουν διαφημίσεις?


  3. Το πακετάρισμα σε μπουλούκια είναι βασικό γι αυτούς που τρέμουν τη δύναμη των μονάδων. ¨Ετισ νομίζουν ότι θα μάς εξουδετερώσουν.

    Από τη φύση του Μέσου, είναι αδύτνατον να το κάνουν. ¨Οταν θα το ανακαλύψουν, θα είναι ήδη αργά (γι αυτούς…)

    Καλό βράδυ Σ;-)


  4. σωστά :-) βλεπουμε με διαφορετικό τρόπο, αυτό γεννά και τρόμο ! στον από πάνω … το σκεφτεσαι? ;-)

  5. a Says:

    Τσουπ να μαι και απο εδώ..

  6. a Says:

    1.Η ανακύκλωση που λες πολύ εύκολα μπορεί να γυρίσει και σε κατανάλωση.Ήδη τα πρωτα δείγματα υπάρχουν

    Δεν ξέρω κι άν πέρα απο το τρόμο, γλύψιμο & σιωπή, υπάρχουν άλλοι λόγοι για τους οποίους συντηρούμε άκριτα την αυθεντία του κύρους.

    2.Διαφωνώ για την σιωπή.Η φλυαρία οδηγεί και σε φιλικές κουβεντούλες..

    οι εταιρείες και θεσμοί ξεχνάνε το σενάριο για παραγωγή της μονοδιάστατης συνείδησης και αρχίζουν να επενδύουν στη γνώση που παράγεται απο τις απρόβλεπτες γνώμες.

    Να σου θυμίσω την candid camera/ok εκεί υπήρχε και μοντάζ αλλά νομίζω καταλαβαίνεις τα όρια που δεν γίνεται να υπερβούν.Ισχύει και στις «απρόβλεπτες γνώμες».

    Μέσα σε μια πόλη ο ζωολογικός κήπος μπορεί να φαίνεται ωραίος με τα δεντράκια του και τα δρομάκια του

    Ατάκα από Punishment Park—->

    -We have a standard of living that’s better than anywhere in the world

    -You can say an identical thing for any animal in the zoo…They certainly eat fucking alot better

    Δεν κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου αλλά μήπως υπερεκτιμούμε το μέσο?Όταν αυτό που γίνεται/ γινόταν στο νετ περάσει στην καθημερινότητα τότε κάτι παίζει.Οσο καθυστερεί οι δυνατότητες για μη προβλεψιμότητα μειώνονται.


  7. μα φίλε a, οι ανάγκες και η χρήση που κάνουμε σε κάποιο μέσο, διαμορφώνει το οποιοδήποτε μέσο. Και οι εξυπηρετήσεις των απαιτήσεων διαμορφώνουν την εξέλιξη των μέσων.

    τη σιωπή την ανέφερα σε σχέση με τη καλλιέργεια της αυθεντίας του κύρους
    «καλλιεργόντας τρομοϋστερία, γλύψιμο και σιωπή ανθίζει η αυθεντία του κύρους»
    … ε ναι :-) η φλυαρία τρέφει τις παρέες και γενικεύοντας, η κουβέντα μας συνδέει σε κοινωνία

    (μετεφερα και εδώ τα σχόλια απ το άλλο βλογ, ελπίζω να συμφωνείς :-) )

  8. omadeon Says:

    Καλησπέρα Δήμο, έμπλεξα πάλι με δουλειές.. :(

    Πάντως βλέποντας βιαστικά όσα λέτε, κατέληξα και σε σημαντικές αλλαγές πορείας, τρόπου παρουσίασης, κλπ. (των δικών μου μπλογκ)

    ΠΟΛΥ σημαντικό ποστ, θα επανέλθω!

  9. omadeon Says:

    Επανέρχομαι Δήμο λίγο, και ξαναφεύγω…

    Σκεφτόμουν ότι όσα λες είναι -χωρίς πλάκα- η καλύτερη διατύπωση της κοινωνική και πολιτικής του social networking, χωρίς παρωπίδες, ωραιοποιήσεις, ιεραρχικές ταξινομήσεις και μοντέλα / πρότυπα που προέρχονται από εξουσιαστικές δομές.

    Αρχικά ήθελα να σου γράψω κάτι περί άναρχων ψηφιακών κοινοτήτων του παρελθόντος όπου η μη-ύπαρξη κανόνων οδήγησε στο παρελθόν σε αδιέξοδα και πολλά αρνητικά φαινόμενα, αλλά… στο μεταξύ (πηγαίνοντας κάπου και γυρίζοντας) διαπίστωσα έκπληκτος ότι έχεις δίκιο για έναν άλλο λόγο, απλό αλλά όχι προφανή – την ΤΟΠΟΛΟΓΙΑ των σημερινών δικτύων (που αποτελούνται από αυτόνομα Προσωπικά Υπερκείμενα – δηλαδή blog).

    blog = αυτόνομο, δικτυωμένο, προσωπικό υπερκείμενο
    blog-collection = συλλογικά αυτόνομο ΔΙΚΤΥΟ αυτόνομων δικτυωμένων προσωπικών υπερκειμένων…

    Κάτι εντελώς διαφορετικό από τις λίστες του παρελθόντος ή τα φόρουμ (όπου μοιραία εμφανίζονται κα σήμερα εξουσιαστικές δομές ή άλλα αρνητικά).

    Τα αρνητικά της μπλογκόσφαιρας είναι εντελώς άλλα, διαφορετικά από εκείνα του παρελθόντος, αλλά μου έδωσες ήδη αρκετή έμπνευση να κατανοήσω τα θετικά πρώτα! :)


  10. ναι, ακριβώς το υπερκείμενο, δηλαδή ένα πλήθος απο κείμενα που υφαίνονται οριζόντια, παράγουνε νέα γλώσσα. Αυτό που συμβαίνει στο κόσμο μας, ανυποψίαστα απο κοινού φέρνει τη μεγάλη διαφορά.

    η διασπορα της κακοφωνίας, ο εγωϊσμός των «από κάτω»,
    παράγει αυτονομη γλώσσα [τη προσωπική γνώμη τη καθορίζουμε Αβίαστα Ακεντρα εμείς – εγώ]. Αυτό που γράφεται και ξαναγράφεται εδώ κι εκεί στα δίκτυα, με πολλούς και διάφορους τρόπους, έχει λες ένα μόνιμο δεσμό – tag: αίτημα για αυτονομία σκέψης, φαντασίας, προσωπικής έκφρασης. Η αβίαστη έκφραση, οριζόντια οργανωμένη σε υπερκείμενα, παράγει νέα δομή γλώσσας, νέα οργάνωση της σκέψης.

    Τις προοπτικές που ανοίγονται από τα «υπερκείμενα» που υφαίνουμε, δεν μπορουμε να τις συλλάβουμε, ή τις χάνουμε από μπροστά μας, όταν χρησιμοποιούμε τη παλαιά γλώσσα με την οποια γαλουχηθήκαμε [η σκέψη μου να ελέγχεται απ’ το «κέντρο»=ο έλεγχος από πάνω].

  11. omadeon Says:

    Και… που να δεις ακόμα….
    http://diathlasis.blogspot.com/2008/03/blogging.html#c3200329158415802863

    Ασφαλώς θυμάσαι την πρόσφατη συζήτησή μας, από όπου… αποβλήθηκα επειδή η ιστολόγος παρανόησε!

    Πρωτόγονη εποχή ακόμη για υψηλές προοπτικές, άλλωστε το βαθυστόχαστο σχόλιό σου την ίδια συζήτηση προσέκρουσε σε εθελούσια άρνηση να κατανοηθεί (νομίζω), και μάλιστα από άτομο πολύ αξιόλογο και έντιμο (φαντάσου άααλλοι!!!)

    Τα λέμε σύντομα. Περιμένω κάποια συνάντηση που δυστυχώς εκκρεμεί χωρίς συγκεκριμμένη χρονική συνεννόηση, αν καθαρίσω σε παίρνω τηλέφωνο, αλλιώς μάλλον την Τετάρτη το απόγευμα (σίγουρα)!

  12. omadeon Says:

    Υ.Γ. το προηγούμενο λινκ περιείχε ΑΛΛΟ λινκ (μεταξύ πολλών που συνιστώ να διαβάσεις), αλλά το ΚΥΡΙΟ λινκ το επαναλαμβάνω εδώ για ενδιαφερόμενους (αναγνώστες):

    http://www.oraelladas.gr/2008/03/23/blog-bloggers-blogging/
    (και scroll στο σχόλιο 21)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: