Δεκ. 2008
Οι θεσμοί

Άφησαν τα νώτα τους ακάλυπτα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

file de xerw ti katalavainete eseis ekei alla,
edw h katastash synexizetai sta sxoleia
sygnwmh pou grafw toso apospasmatika, alla h istoria auth th stigmh trexei me taxythtes grhgorwteres apo th taxythta stoxastmou enos keimenou. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

το δειλινό

Σάββατο, 16/02/08

Εναντίον:
ενατίον του πολιτισμού του σιωπηλού υπάλληλου,
εναντίον του πολιτισμού της διαμόρφωσης του υφιστάμενου,
εναντίον του πολιτισμού της ακόρεστης εξουσίας,
εναντίον του πολιτισμού των μμε και της γραφειοκρατίας,
εναντίον της αναπαραγωγής της τρέλλας των κατεσταλμένων,

Στέκεται:
μ’ αυτά που λέει δημόσια
Η οποιαδήποτε κοπέλα
Για όσα διαμορφώνουν τις πλοκές της ζωής της.

Μπρός στην αδιέξοδη λέξη: το δειλινό,

oikeiopoihsh2.jpgoikeios-anoixtos.jpg

η διαφθορά
απ τη γραφειοκρατία & τα μμε, πλημυρίζει ανάμεσά μας
Τα απάνθρωπα ουρλιαχτά της,
εξυπηρετούν και αυτά το στόχο της: αυξάνουν τα κέρδη.
Αναμεταδίδοντας φωνάζοντας
έτσι στα ασχεδίαστα,
ένα
Όχι στη διαφθορά,
την κάνουμε οικεία
Τροφοδοτόντας τη μεγαλύτερη κονόμα που θάρθει, ποτιζόμαστε βαθύτερα.

“Εμείς μια φορά μπένουμε καθαροί, γιατί διατυμπανίζουμε ότι είμαστε αντίθετοι”.

Το πιο ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στο οτι μας είναι πασιφανές πως ανακυκλώνουμε τη κονόμα
Δεν είναι σπάνια περίπτωση, εξ άλλου αυτός είναι ο κανόνας.
Το πιο ενδιαφέρον είναι πως το Βλέπουμε ότι:
όσο μπρός στα κέρδη που έρχονται
κοπανάμε “όχι, δε θέλουμε άλλα ουρλιαχτά”, τόσο πλεκόμαστε με την υποκρισία.
Να συνομιλείς με την ισχύ – να συνομιλείς με την ισχύ, τρόπος του λέγειν
να παπαγαλίζεις: «Όχι στη διαφθορά»,
έ! όλο κάτι θα τσεπώσουμε κι οι θεατές.
Ου, Ου, Ου. – Γκαν, Γκαν. Γκαν, Γκαν, εμείς οι ίδιοι ανακαλύπτουμε νέους τρόπους διείσδυσης της απανθρωπιάς μέσα μας.
Αυτό τό σκάψιμο μας είναι νόμιμο.

Για να δούμε πόσο έχουν διεισδύσει οι νταβατζήδες μέσα μας,
Για να αντέχουμε το γκρέμισμα να μη μας παρασέρνει
Χρειάζεται να ασχοληθούμε με οτιδήποτε περνάει αδιάφορο στο χρήμα και στα μμε,
και με αχαλίνωτη τη φαντασία και με ανοιχτές τις επιστήμες και με σεβασμό στους νόμους ,δηλαδή και με τα τρία σε μια κάποια ισορροπία,

Οι αποκλειστικότητες κυβερνάνε: εδώ επιτρέπεται να παρκάρουν μόνο κάτοικοι με άδεια.

H κίνηση συνδέει το κοντινό με το απόμακρο.
Κατά τή κίνηση μιάς πράξης συνθέτουμε τα κομμάτια της εικόνας μέσα στα οποία ζούμε.

http://www.youtube.com/v/H0OvtYz4OuE
Στις στιγμές της μικρής πράξης, συνδέουμε το πλέγμα των σημαδιών με τα οποία δρούμε: : πως γίνεται και νιώθουμε τον τόπο αποκομμένοι.
Κάνοντας κάτι, συνδέουμε σε έννοιες, τα σημάδια του τοπίου μεσ’ το οποίο ζούμε.
Το τοπίο, που το συστήνει η ιστορία της ζωής, γίνεται ζεστό ή κρύο απ’ το τρόπο Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

mikropolitis, φωτο:κώστας μισάρης, επεξεργασία: δήμος δημητρίουσήμερα κατανοούμε πως, η αξία των μηνυμάτων εξαρτάται απο τους παραγωγούς τους,
και όχι απο τα μέσα που χρησιμοποιούνται. Δεν είναι τα μέσα που μιλάνε από μόνα τους:) αλλά οι άνθρωποι μεταξύ τους.

σάν μικροπωλητής στην Ερμού»
φωτογραφία του Κώστα Μισάρη
]

Ο κόσμος, εμείς απροσκλητα και ανεξέλεγκτα παράγουμε μια “νεα” χειραφετημένη γνώση, μια νέα, ανύποπτη και άγνωστη ως σήμερα, τεχνολογία στοχασμού. Η νεα κοινόχρηστη μας γνώση, παράγεται από την οποιαδήποτε απρόβλεπτα. Χαοτική γνώση? Όχι! :). Μπρός στις γνώμες που εμφανίζονται σα νέφος εδώ κι εκεί απρόβλεπτα, μας δημιουργείται αντίληψη χάους, όταν τη γνώση δεν την αποδεχόμαστε σαν ένα ζωντανό αυτορυθμιζόμενο οργανισμό αλλά, όταν απο τη γνώση επιζητούμε να έχουμε μιά τεχνολογία για να διαχειριζόμαστε τη ισχύ (του χρήματος και της εξουσίας). Όταν σαν διαχειριστές, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »