όπου κι αν κινούμαστε, βλέπουμε τα σημάδια της τρέλλας που καλλιεργείς: τη «πνευματική ιδιοκτησία» σου, να κατέχεις και να ελέγχεις.

το σήμα σου το αναγνωρίζουμε: αυτοικανοποιείσαι οι μορφές της ζωής να εκτελούν δικές σου εντολές. Υπάκουους να τριγυρνούν γύρω απ το εγώ σου.

Γαμάς τη ζωή γιατί εκπαιδεύτηκες να σκοτώνεις μέσα σου τους εαυτούς σου. Το ξέρουμε, είναι αποθηκευμένο σε χιλιόμετρα σελίδες. Όποιος παγώνει το κόσμο μέσα του, είναι μαθημένος να αυτοκτονεί. Η «ισχυρή» μηχανή έλεγχου:
όπου νιώθεις επιθυμίες, το μόνο που ξέρεις είναι να τις διαλύεις, Αυτοκτονείς.

Εμείς όμως χαιρόμαστε οι θελήσεις να μας εκπλήσουν -το ποτάμι δεν ξαναπερνά ποτέ απ΄το ίδιο σημείο- Απρόβλεπτες. Και επειδή είναι μόνον απρόβλεπτες ματαιώνουν τους εκτελεστές τους .
Τα ανυπότακτα «θέλω» και τα «θέλουμε» που πηγάζουν έξω από έλεγχο,
δηλαδή είναι νέα κι έρχονται ασταμάτητα,
κρίνουν το τρικάκι σου, την αιώνια ατέλειά σου.
Και πάρα πέρα κι απ’ τα ποτάμια των επιθυμιών

στον προβλέψιμο μονόδρομο σου Σουραμπάγια Τζόνι, εμείς
Παίζουμε,
ανακατεύομε σε διάφορες αναλογίες τις θελήσεις με τους νόμους,
για να αφουγγραζόμαστε τα επόμενα παιχνίδια που θάρθουν,
που κανείς δε ξέρει ποιός θα τα πρωτοκάνει,
και είναι ανυπάκουα στα συμφέροντα σου.
Παιχίδι Ανασφαλές για σένα, «ακατανόητες» ζωές

Με ο,τι πουλάς εσύ για σύστημα, «πρόεδροι & τοπ-μόντελς», διαλύεις. Πληρώνεις για να ονομάζοντε τα ανυπάκουα παιχνίδια ως «διαταραχές προσωπικότητας».
Πληρώνεις για να ασυλοποιούντε τα παιχνίδια σε μουσεία και πανεπιστήμια.
Εμείς που αγαπάμε τα «λάθη» και που εμπιστευόμαστε τα παιχνίδια, σ’ ότι κι αν κάνεις δε βλέπουμε τίποτ άλλο παρά ένα ίδιο πρόγραμμα αιώνες τώρα: να οργανώνεις τη διάλυση και το φόβο.

Ξέρεις μόνο νάσαι προκλητικός, να πουλάς μούρη κι αδιαφορία.
Τους θρασύδειλους κανονισμούς σου, η ζωή τους παίζει αβίαστα,
με τις μίζερες εντολές σου σκληραίνεις τα όρια, που η χαρά στα τρυπάει.
Με τη χαρά είναι που υπολογίζεται πόσο θλιβερή τη κάνεις τη ζωή,
με τη χαρά το ιεραρχικό σου σύστημα φαίνεται πως είναι χαρτοκοπτική.
Επαναλαμβάνεις για αιώνες το ίδιο γνωστό ρολάκι σου, πως θα σκοτώσεις πάλι.
Η δυστυχία σου είναι σενάριο προβλέψιμο

απώλεια θλίψη και στείρωση καλλιεργείς -στα τραγούδια στις σχολές στο κινηματογράφο στις ειδήσεις στη δουλειά- για να εισπράττεις αυτοκαταστολή.
Η χαρά δεν θρυμματίζεται, δε ζούμε μέσα στα σπαράγματα σου,
η χαρά ξεσπάει σε στιγμές, έτσι, ακατανόητη για να παράγει τις σημασίες. Δεν τελειώνει ποτέ να διψάμε για νέες σημασίες, ατίθασες.
Η χαρά δεν καταργείται, όσο κι αν σε τρομάζει. Παράλογο

όσους πουλάνε ακόμη έκσταση, πόνο, απορίες φόβους κι αδιέξοδα, τους πληρώνεις εσύ για να εξαπατούν,
Εμείς με τη χαρά απρόβλεπτη και ακατέργαστη, βλέπουμε -στις πληρωμές σου, στους προέδρους και στους στόχους σου- ένα τέλμα,

είσαι εγκλωβισμένος

δε μιλάμε πια για να παράγονται σκέψεις μέσα μας, ούτε για να προκαλούμε αντιδράσεις, μιλάμε για να ανοιγόμαστε σε νέες δράσεις προς τα όπου κι όπως.
Χωρίς τον έλεγχο, ακούμε τις θελήσεις μας και τις ατέλειες μας, μας ζούμε και μας κρίνουμε.
Σε ποιο ανθρώπινο κέντρο στηρίζεται η αυτονομία της γλώσσας αυτής που ακούω,μιλάω, που βρίσκεται στο κέντρο κέντρο και που δεν ασκείται ούτε στο περιθώριο ούτε σε άσυλο;

το νόημα που πιάνεται μόλις, ενώ πάει να σου διαφύγει

– ζητά να διαρρήξει όρια

Στο νόημα που μόλις που πιάνεται, η ζωή σου χτυπά στα ίσα, ίσος προς ίσο, άφοβη. Προκαλεί για Λόγο.

Ε! αλαζονεία! Όσα εσύ κομματιάζεις, εμείς τα συνδέουμε,
αυτή τη δύναμη φοβάσαι και ξηλώνεις δρόμους.

στο όνομα των θεσμών, όλο άϋλες εντολές και έλεγχους για το χρήμα & για τη γραφειοκρατία, ιδεαλισμοί, στο όνομα των θεσμών μόνο κιτς μπορεί να παράγεταi, η ντισνεϋοποίηση της σκέψης.
Εντολές για τη κατανάλωση, οι έκφρασεις κατω από έλεγχο, ασώματη έχει μείνει η προσωπικότητα, ελεγχόμενες αισθήσεις ελεγχόμενα συναισθήματα, ξένη γλώσσα η προσωπικότητα, και τα όνειρα.
Μόνο μέσα σ’ αυτή τη κόλαση μπορεί να εξασκείται η τέχνη της ανεξέλεγκτης προσωπικής έκφρασης.

…αφηγήσεις απο τη πλευρά της μειoνότητας, όπου το παρελθόν αφανίζεται από τη βιομηχανική μηχανή της πλειονότητας…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Α.
καθεμία καθένας κάνει τέχνη, μόλις αρχίσει να εκφράζεται ανιδιοτελώς, που πάει να πεί ανεξέλεγκτα και άφοβα, βρίσκεται σε αντίθεση με την ιδιοτέλεια, με τη διαχείριση των ψυχών μέσω του βιοπορισμού, με τις γραφειοκρατικές νευρώσεις, το κονφορμισμό της ιεραρχίας, με τούς μηχανισμούς που καταστέλουν την αυτονομία την διαφορετικότητα. Η δημιουργικότητα προκαλεί σκάνδαλο. (pasolini , beuys)

Β.
αξίες οικονομικές,
αξίες ισχύος, πίεσης εξαναγκασμού βίας σθένους πειθούς κύρους.
Προφανώς γνωστό.

Οι παρορμήσεις της έμπνευσης
είναι συσχετισμένες μ΄ένα διαφορετικό τρόπο
με τις ισχύουσες δομές
Μια διαφορετική έκφραση μια διαφοροποιημένη δράση,
παράγει τις παρορμήσεις της έμπνευσης
Προωθητικές δυνάμεις.

Η αξία «έμπνευση» προβάλει τους χαιρετισμούς της

Vodpod videos no longer available. Vodpod videos no longer available.Βίντεο για χώρους ανεξέλεγκτης επικοινωνίας: χώρους ομιλιών, συνομιλιών, καφενεία, μικρομάγαζα, bar, ντίσκο, κάμπιγκ, πλατείες,
αλλά και σε χώρους χρήσης της επικοινωνίας: σε προσόψεις τραπεζών και δημαρχείων, σε αίθουσες με ταμεία ιδιωτικών εταιρειών και δημόσιων υπηρεσιών, σε γκισέ εταιρειών προβολής μαζικών προϊόντων και για τα σήματα των μμε .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ανταλλαγή (πληροφορίας)

Παρασκευή, 11/01/08

η ανταλλαγή

1.Η ανταλλαγή πληροφορίας
2.για το χωρίς νόημα
για το κενό,
3.συνδέει.
4.Η συζήτηση για το κενό, παράγει νόημα ζωής.

—————————————————————————–

[Events]
Format: Marked, Start, End, Style, Name, MarginL, MarginR, MarginV, Effect, Text
Dialogue: Marked=0,0:00:01.31,0:00:03.40,Default,NTP,0000,0000,0000,!Effect,

η ανταλλαγή
Dialogue: Marked=0,0:01:20.45,0:01:21.83,Default,NTP,0000,0000,0000,!Effect,
Η ανταλλαγή πληροφορίας
Dialogue: Marked=0,0:01:22.59,0:01:23.62,Default,NTP,0000,0000,0000,!Effect,
για το χωρίς νόημα
Dialogue: Marked=0,0:01:24.59,0:01:25.59,Default,NTP,0000,0000,0000,!Effect,
για το κενό,
Dialogue: Marked=0,0:01:26.64,0:01:27.92,Default,NTP,0000,0000,0000,!Effect,
συνδέει.
Dialogue: Marked=0,0:01:30.81,0:01:35.69,Default,NTP,0000,0000,0000,!Effect,
Η συζήτηση για το κενό, παράγει νόημα ζωής.