όπου κι αν κινούμαστε, βλέπουμε τα σημάδια της τρέλλας που καλλιεργείς: τη «πνευματική ιδιοκτησία» σου, να κατέχεις και να ελέγχεις.

το σήμα σου το αναγνωρίζουμε: αυτοικανοποιείσαι οι μορφές της ζωής να εκτελούν δικές σου εντολές. Υπάκουους να τριγυρνούν γύρω απ το εγώ σου.

Γαμάς τη ζωή γιατί εκπαιδεύτηκες να σκοτώνεις μέσα σου τους εαυτούς σου. Το ξέρουμε, είναι αποθηκευμένο σε χιλιόμετρα σελίδες. Όποιος παγώνει το κόσμο μέσα του, είναι μαθημένος να αυτοκτονεί. Η «ισχυρή» μηχανή έλεγχου:
όπου νιώθεις επιθυμίες, το μόνο που ξέρεις είναι να τις διαλύεις, Αυτοκτονείς.

Εμείς όμως χαιρόμαστε οι θελήσεις να μας εκπλήσουν -το ποτάμι δεν ξαναπερνά ποτέ απ΄το ίδιο σημείο- Απρόβλεπτες. Και επειδή είναι μόνον απρόβλεπτες ματαιώνουν τους εκτελεστές τους .
Τα ανυπότακτα «θέλω» και τα «θέλουμε» που πηγάζουν έξω από έλεγχο,
δηλαδή είναι νέα κι έρχονται ασταμάτητα,
κρίνουν το τρικάκι σου, την αιώνια ατέλειά σου.
Και πάρα πέρα κι απ’ τα ποτάμια των επιθυμιών

στον προβλέψιμο μονόδρομο σου Σουραμπάγια Τζόνι, εμείς
Παίζουμε,
ανακατεύομε σε διάφορες αναλογίες τις θελήσεις με τους νόμους,
για να αφουγγραζόμαστε τα επόμενα παιχνίδια που θάρθουν,
που κανείς δε ξέρει ποιός θα τα πρωτοκάνει,
και είναι ανυπάκουα στα συμφέροντα σου.
Παιχίδι Ανασφαλές για σένα, «ακατανόητες» ζωές

Με ο,τι πουλάς εσύ για σύστημα, «πρόεδροι & τοπ-μόντελς», διαλύεις. Πληρώνεις για να ονομάζοντε τα ανυπάκουα παιχνίδια ως «διαταραχές προσωπικότητας».
Πληρώνεις για να ασυλοποιούντε τα παιχνίδια σε μουσεία και πανεπιστήμια.
Εμείς που αγαπάμε τα «λάθη» και που εμπιστευόμαστε τα παιχνίδια, σ’ ότι κι αν κάνεις δε βλέπουμε τίποτ άλλο παρά ένα ίδιο πρόγραμμα αιώνες τώρα: να οργανώνεις τη διάλυση και το φόβο.

Ξέρεις μόνο νάσαι προκλητικός, να πουλάς μούρη κι αδιαφορία.
Τους θρασύδειλους κανονισμούς σου, η ζωή τους παίζει αβίαστα,
με τις μίζερες εντολές σου σκληραίνεις τα όρια, που η χαρά στα τρυπάει.
Με τη χαρά είναι που υπολογίζεται πόσο θλιβερή τη κάνεις τη ζωή,
με τη χαρά το ιεραρχικό σου σύστημα φαίνεται πως είναι χαρτοκοπτική.
Επαναλαμβάνεις για αιώνες το ίδιο γνωστό ρολάκι σου, πως θα σκοτώσεις πάλι.
Η δυστυχία σου είναι σενάριο προβλέψιμο

απώλεια θλίψη και στείρωση καλλιεργείς -στα τραγούδια στις σχολές στο κινηματογράφο στις ειδήσεις στη δουλειά- για να εισπράττεις αυτοκαταστολή.
Η χαρά δεν θρυμματίζεται, δε ζούμε μέσα στα σπαράγματα σου,
η χαρά ξεσπάει σε στιγμές, έτσι, ακατανόητη για να παράγει τις σημασίες. Δεν τελειώνει ποτέ να διψάμε για νέες σημασίες, ατίθασες.
Η χαρά δεν καταργείται, όσο κι αν σε τρομάζει. Παράλογο

όσους πουλάνε ακόμη έκσταση, πόνο, απορίες φόβους κι αδιέξοδα, τους πληρώνεις εσύ για να εξαπατούν,
Εμείς με τη χαρά απρόβλεπτη και ακατέργαστη, βλέπουμε -στις πληρωμές σου, στους προέδρους και στους στόχους σου- ένα τέλμα,

είσαι εγκλωβισμένος

δε μιλάμε πια για να παράγονται σκέψεις μέσα μας, ούτε για να προκαλούμε αντιδράσεις, μιλάμε για να ανοιγόμαστε σε νέες δράσεις προς τα όπου κι όπως.
Χωρίς τον έλεγχο, ακούμε τις θελήσεις μας και τις ατέλειες μας, μας ζούμε και μας κρίνουμε.
Σε ποιο ανθρώπινο κέντρο στηρίζεται η αυτονομία της γλώσσας αυτής που ακούω,μιλάω, που βρίσκεται στο κέντρο κέντρο και που δεν ασκείται ούτε στο περιθώριο ούτε σε άσυλο;

Advertisements

Τουλάχιστον για όσο καιρό παραμένει σε εξέλιξη η κοινωνική εξέγερση,

η αντίδραση, γίνεται κοινό αίσθημα. Η άρνηση στους διαχειριστές των θεσμών μας, συνδέει τη κοινωνία μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αυτές τις στιγμές που είναι στιγμές εκτός γλώσσας που είναι άρνηση αντίδραση θυμός οργή, αυτές τις στιγμές που οι άνθρωποι κοντοστέκονται, να τις στοχαστούν, τις στιγμές που η βιομηχανία απορρυθμίζεται και τις φοβάται, οι απρόβλεπτες στιγμές Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ματιά δείχνει – τι δείχνει η ματιά; Η ματιά δείχνει: τι συλλαμβάνει το μάτι
πέρα από ‘όλα όσα επιβάλλονται με το εργαλείο «διαχειρίσεις μύθων & πρότυπων».

Όταν τα νοήματα της θέας δεν τα ζορίσουμε
να συνταχθούν σ’ άλλο ένα αφήγημα -γραμμική δομή-
τότε, η θέα παράγει κριτική.

Ανοιχτή βάση δεδομένων των: (α.) υπαρκτών τυπολογιών χρήσης (β.) οποιουδήποτε μέσου.geo & clima & gov technologies[ 38º 18′ 51.07″ N 22º 54′ 25.85″ E ::: κοντά στα Κούκουρα, Ελικώνας http://www.panoramio.com/photo/1287021 ]

βάση δεδομένων

σενάριο # [ανοιχτός αύξων αριθμός για προσθήκες]
… … … [ανοιχτό πεδίο για προσθήκες ] Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τη ποιητική στα δίκτυα την εξωθούν οι αρνητικές κριτικές
Αντί να τη «συμμορφώνουν».

Με τη γλώσσα που δεχόμαστε παράγουμε κοινωνία και προσωπικότητα. Η αισθητική τεχνολογία της γλώσσας που γαλουχηθήκαμε και μιλάμε και ονειρευόμαστε σήμερα, κατασκευάζεται συνεχώς χρόνο το χρόνο απ’ τα τα μεταπολεμικά χρόνια και δώθε, για να εξυπηρετεί έναν κεντρικό στόχο : τη μετατροπή της αυτόνομης σκέψης σε ελεγχόμενη προσωπικότητα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

δίκτυα versus παράνοια

Δευτέρα, 25/02/08

κόμματα, χρήμα και μμε φυσικό είναι να θελουν να επενδύσουν στο νέο δημόσιο λόγο των δικτύων. Βρίσκουν νέα ορυχεία από φρεσκες πρώτες ύλες και τους χρειάζεται να τα αξιοποιήσουν: για χρήμα και γραφειοκρατικο μηχανισμό. Πιο σωστά λοιπον: να χαλιναγωγήσουν τη δημόσια προσωπική άποψη, στη γλώσσα που γνωρίζουμε πολύ καλά: να παράγει χρήμα και να λειτουργεί ο μηχανισμός.
Η παμπάλαιη πραγματικότητα που πότισε τη μεταμοντέρνα κοκαϊνη: «οι μορφές παράγονται μόνον απ΄το χρήμα».

Παρ όλες τις προσπάθειες, κοντά 250 χρόνων, το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς σε οτιδήποτε μένει έξω από τα κόμματα το χρήμα και τα μμε. Σε οτιδήποτε είναι μη-εκμεταλεύσιμο και δεν εξυπηρετεί μηχανισμούς.
Ο νέος μας δημόσιος λόγος: δίκτυα από απρόβλεπτες χωρίς χαληνάρι προσωπικές γνώμες. Οι προσωπικές γνώμες παραμένουν προσωπικές όσο δεν αντιγράφουν / ακολουθούν / εκτελούν / δεν εξυπηρετούν δεν περιορίζονται στα συμφέροντα της κονόμας και της γραφειοκρατίας. Στις προσωπικές μας γνώμες είμαστε αδιάφοροι σε ταμπέλες : «οι μπλόγκερς». «Οι μπλόγκερς», «κίνημα» κί ό,τι άλλο, οδηγούν σε ομοιόμορφο πακετάρισμα. Πακετάρισμα: το κυρίαρχο προϊόν της μαζικής παραγωγής, λέξεις υβρίδια, μουσικές τσιχλόφουσκα, άγονες έννοιες, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

το δειλινό

Σάββατο, 16/02/08

Εναντίον:
ενατίον του πολιτισμού του σιωπηλού υπάλληλου,
εναντίον του πολιτισμού της διαμόρφωσης του υφιστάμενου,
εναντίον του πολιτισμού της ακόρεστης εξουσίας,
εναντίον του πολιτισμού των μμε και της γραφειοκρατίας,
εναντίον της αναπαραγωγής της τρέλλας των κατεσταλμένων,

Στέκεται:
μ’ αυτά που λέει δημόσια
Η οποιαδήποτε κοπέλα
Για όσα διαμορφώνουν τις πλοκές της ζωής της.

Μπρός στην αδιέξοδη λέξη: το δειλινό,