το νόημα δεν δίνεται με απαντήσεις στο ερώτημα «γιατί το κάνουμε» αυτό; ή «τι θέλεις να πείς με αυτό»; – ούτε παράγουμε νόημα όταν κάνουμε «δηλώσεις» – ούτε βέβαια δίνουμε κάνα νόημα με απαντήσεις στο ερώτημα «τι αιτούμαστε;» «τι θέλεις να» – ποιά είναι τα «πολιτικά προτάγματα;», «τα ξέρεις να τα πεις με λόγια τα θέλω σου?». Μια ζωή με δηλώσεις προτάγματα & αιτήματα, είναι απλώς η καθημερινή εξάσκηση για τη γραφειοκρατία, δεν παράγει κανένα διαφορετικό νόημα – είναι η μιζέρια χωρίς λόγο –

Vodpod videos no longer available.
posted with vodpod
Henri Chopin, Live at Espcace Gantner, Bourgone, France, 2005
@ U B U W E B – Film & Video http://www.ubu.com/film/chopin.html

Το νόημα κατασκευάζεται με το που σπάμε το κυνισμό, νόημα παράγεται ΜΕΣΑ Από τη ΔΙάρρηξη των φαρισαϊσμών, της αρπαχτής του γλυψίματος, της βιομηχανίας, Το νόημα μας δίνεται ΜΕσα στην γοητεία του ανώριμου, του ανερμάτιστου, του α-κατέργαστου, του α-κατανόητου,

το νοήμα παράγεται ΜΕσα από τη επιμονή να ασχολούμαστε με αυτά που οι εχθροί των ιδεών χαρακτηρίζουν σαν: ταμπού, ασύμφορο, απαγορευμένο, γελοίο, καταστροφή, χάος, αντι-κανονικό, αντι-ιεραρχικό, α-φελές, α-διέξοδο, α-νόητο, αν-ίδεο, ά-σχημο, ά-χρηστο, αν-ασφαλές,

στο όνομα των θεσμών, όλο άϋλες εντολές και έλεγχους για το χρήμα & για τη γραφειοκρατία, ιδεαλισμοί, στο όνομα των θεσμών μόνο κιτς μπορεί να παράγεταi, η ντισνεϋοποίηση της σκέψης.
Εντολές για τη κατανάλωση, οι έκφρασεις κατω από έλεγχο, ασώματη έχει μείνει η προσωπικότητα, ελεγχόμενες αισθήσεις ελεγχόμενα συναισθήματα, ξένη γλώσσα η προσωπικότητα, και τα όνειρα.
Μόνο μέσα σ’ αυτή τη κόλαση μπορεί να εξασκείται η τέχνη της ανεξέλεγκτης προσωπικής έκφρασης.