η εξέγερση θάβεται από τις τρέχουσες γλώσσες, τις γλώσσες που γαλουχούν στη καταστολή, χρειαζόμαστε νέες γλώσσες

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

file de xerw ti katalavainete eseis ekei alla,
edw h katastash synexizetai sta sxoleia
sygnwmh pou grafw toso apospasmatika, alla h istoria auth th stigmh trexei me taxythtes grhgorwteres apo th taxythta stoxastmou enos keimenou. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ματιά δείχνει – τι δείχνει η ματιά; Η ματιά δείχνει: τι συλλαμβάνει το μάτι
πέρα από ‘όλα όσα επιβάλλονται με το εργαλείο «διαχειρίσεις μύθων & πρότυπων».

Όταν τα νοήματα της θέας δεν τα ζορίσουμε
να συνταχθούν σ’ άλλο ένα αφήγημα -γραμμική δομή-
τότε, η θέα παράγει κριτική.

Ανοιχτή βάση δεδομένων των: (α.) υπαρκτών τυπολογιών χρήσης (β.) οποιουδήποτε μέσου.geo & clima & gov technologies[ 38º 18′ 51.07″ N 22º 54′ 25.85″ E ::: κοντά στα Κούκουρα, Ελικώνας http://www.panoramio.com/photo/1287021 ]

βάση δεδομένων

σενάριο # [ανοιχτός αύξων αριθμός για προσθήκες]
… … … [ανοιχτό πεδίο για προσθήκες ] Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

oikeiopoihsh2.jpgoikeios-anoixtos.jpg

Αναπαράγοντας αναπαραστάσεις της θλίψης δεν τις αναπαράγεις απλώς. Όσο τις αναπαράγεις και επαναλαμβάνεις και αφήνεσαι για στιγμές και για μέρες και για καιρό σ αυτές, τόσο βουλιάζεις όλο και βαθύτερα μέσα στη θλίψη «σου». Ξεχνάς οτι είναι αναπαραστάσεις, οτι είναι προϊόντα δουλειάς, -όπως για παράδειγμα ποτέ δε ξεχνάς πως το ψωμί είναι και για τη πείνα και για τη γεύση που αισθάνεσαι στη γλώσσα και είναι μυρωδιά και μουχλιάζει άμα τ αφήσεις, αλλά είναι και προϊόν δουλειάς και συμφερόντων και το πληρώνεις-. Οσο επαναλαμβάνεις τις εκφράσεις θλίψης, τόσο βυθίζεσαι όλο και πιο μέσα στη θλίψη. Οι δυνάμεις αντίδρασης εξατμίζονται. Κι οσο οι δυνάμεις εξατμίζονται και αρχίζει η αποδοχή της θλίψης, ε! νά, ακριβώς εδώ είναι, οι δυνάμεις χάνονται λίγο λίγο. Βουλιάζεις. Και χάνεις δυνάμεις. Και βουλιάζεις κι άλλο. Η καλλιέργεια απέλπιδας θλίψης είναι καταστολή της θέλησης, καταστροφή πάθους, η αντίδραση ματαιώνεται, η προσωπική φωνή σβήνει. Όσο αναπαράγεις εκφράσεις θλίψης τόσο γίνεσαι έρμαιό τους. Αναπαράγοντας αναπαραστάσεις της θλίψης, εκφράζεις τη θλίψη, εγκλωβίζεσαι μέσα στη δική «σου» θλίψη, βουλιάζεις και δεν βγαίνεις.
Ο εαυτός σου σε σιωπή είναι η πρώτη σου ύλη. Απουσία πόρτας εξόδου.
Όποιος προκαλεί και καλλιεργεί θλίψη στους άλλους, το κάνει με γνώση και συνείδηση, όποιος βυθίζεται σ’ αυτή βυθίζεται σ’ όλο και μεγαλυτερη άγνοια.

«I tell you, hopeless grief is passionless.» – Elizabeth Barrett Browning
«No one can keep his grieves in their prime; they use themselves up.» – E. M. Cioran
«In deep sadness there is no place for sentimentality.» – William S. Burroughs

[ grief ]

Παρακάτω, γράφω 1. το κυρίως κείμενο «θλίψη θλίψη, εργαλεία για βύθιση στον εαυτό και καταστολή της κριτικής« και 2. για τη μέθοδο που εφάρμοσα για να εκφράσω τη θλίψη και γιατί και πως την ακολούθησα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η τέχνη μετά τη χρήση των δίκτυων

Κατάλογος Περιεχόμενων Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

το ηλεκτρονικό περιοδικό http://www.re-public.gr/ δημοσιεύει μια πρώτη σειρά άρθρων και συνεντεύξεων για τις πρακτικές δημοσιοποίησης και συνεργασίας : wiki blog mailinglist podcast video. Παρένθεση: το περιοδικό συσχετίζεται κατα «κάποιο» τρόπο με το ΠΑΣΟΚ, (προσεκτική ματιά στους δεσμούς στην «ταυτότητα»). Στις περισσότερες θέσεις των συγγραφέων αναφέρεται πως η οριζόντια επικοινωνία απο την προσωπικές δημοσιοποιήσεις, είναι απόμακρη απο τις πολιτικές και οικονομικες ισχείς που γνωρίζουμε σήμερα. Η ηλεκτρονική δημοκρατία των μικρών προσωπικών φωνών όταν και όπου ξεδιπλώνεται συνειδητά, ασκείται μακρυά απο το κατώφλι και των γραφειοκρατικών μηχανισμών «διαλόγου» αλλά και της οικονομικής εκμετάλευσης της.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »